KEMAL KİRİŞCİ
January 2015
Istanbul Policy Center Bankalar Caddesi No: 2 Minerva Han 34420 Karaköy, İstanbul TURKEY +90 212 292 49 39 +90 212 292 49 57 @ ipc@sabanciuniv.edu w ipc.sabanciuniv.edu ISBN: 978-605-4348-92-3 -
Introduction:
The 7th round of negotiations between the EU and the United States to create a Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) were completed early in October. 2 The negotiations have reached the point where both sides have started to work on preparing draft texts that will eventually constitute the basis of an agreement. In spite of frequent references to problems associated with TTIP and speculations that the likeli - hood of an agreement emerging before the end of the Obama administration is slim, the leadership on both sides remains committed to the project. There are calls for completing negotiations by the end of next year. This is not surprising, because TTIP aspires to create a “truly seamless Atlantic market”, 3 comprising close to one billion consumers generating economic activity worth 34 trillion U.S. Dollars (USD) (see Table 1), more than almost forty times the Turkish GDP. In 2013, the EU and U.S. engaged in trade in goods equaling 787 billion USD, 4 corresponding to roughly 2.2 billion USD per day. Furthermore, TTIP also aspires to put into place a “new trade rulebook” on issues like labor, environment, investment, competition policies and state-owned enterprises. These new standards would implement a “state of the art” trade regime and set a precedent for future trade negotiations. Hence, it is not surprising that a growing number of countries ranging from Brazil to Canada, Israel, Mexico, Norway, and Switzerland are taking an interest in TTIP, and some are exploring ways of joining it. Turkey is one such country, and may well have been one of the first, if not the first, country to raise the issue of being included in the nego - tiations and expressing interest in joining TTIP. Then Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan wrote a letter to President Obama on March 2013 seeking his support on the issue of Turkey’s inclusion in TTIP, and then raised the subject once more during his visit to Washington, DC, in May of that year. Subsequently, this interest has been expressed on numerous occasions at both governmental and civil society levels. However, so far, the issues of TTIP’s enlargement in general and Turkey’s inclusion in particular remain unresolved.
DOWNLOAD THE FULL REPORT.......
Monday, January 12, 2015
Occupy Turkey: Resistance in Baseworld
Amy Austin Holmes2014
With over 1,000 military installations on foreign soil, the US has erected what some call an empire of bases. This film provides a glimpse into this little-known world, by taking a close look at the history of the American presence in Turkey from 1945 until the present.
Through interviews and recently declassified documents, the film addresses the rise of opposition to the US presence as part of the larger democratization process. In the 1960s this opposition ranged from non-violent demonstrations against the Navy’s port visits to Istanbul, strikes by unionized base workers, to kidnappings of American soldiers. As a result, US planners had to radically downsize their operations in Turkey.
The Iraq War in 2003 triggered another severe crisis in bilateral relations and an upsurge of social protest around the world. However, while a number of countries condemned the US-led invasion, many simultaneously opened up their air space and allowed the full use of the military bases on their territory. Ankara, however, denied basing access for the invasion. As a result of decades of pressure from below, the Turkish parliament had succeeded in gaining increased control over US military activities in Turkey. This set an example for the Iraqi parliament which passed a resolution demanding the full withdrawal of all US troops and bases from Iraq by the end of 2011. Global in scope, and overwhelming in firepower, the US military is increasingly accountable to democratic forces in countries that host American troops and bases.
Interviews with: Mihri Belli, Ertuğrul Kürkçü, Oktay Etiman, Masis Kürkçügil, Ayşe Gül Altınay, Yildiz Önen, Joseph Gerson, Meyda Yeğenoğlu, Akın Atauz, Sami Kohen, Raed Jarrar, Catherine Lutz, Wilbert van der Zeijden and others.
Editors: Aras Özgün, Özlem Sarıyıldız, Mohamed Samir, Mahmoud Amin, Clark Birchmeier
Camera: Aras Özgün, Bashir Wagih, Özlem Sarıyıldız, Begüm Özden Fırat, Mehmet Ali Üzelgün
Translation: Adam Yassin Mekiwi, Salma Salah, Örsan Şenalp
Design: Nadine Donath
Friday, January 9, 2015
Global Europe Program and Istanbul Policy Center Launch Publication Series
Woodrow Wilson Center - Jan 09, 2015
The Global Europe Program is pleased to announce the launch of a new
collaborative publication series between the Wilson Center and the
Istanbul Policy Center: the IPC-Wilson Center Turkey Papers. The series
is co-edited by Bülent Aras, Professor of International Relations at
Sabanci University and Global Fellow in the Global Europe Program, and
Christian F. Ostermann, Director of the Global Europe Program at the
Wilson Center.
In the inaugural publication in the series, Kemal Kirişci discusses “TTIP’s Enlargement and the Case of Turkey.” Kirişci argues that Turkey’s inclusion in the Transatlantic Trade and Investment Partnership would be economically and geo-strategically advantageous for all parties involved.
READ MORE....
In the inaugural publication in the series, Kemal Kirişci discusses “TTIP’s Enlargement and the Case of Turkey.” Kirişci argues that Turkey’s inclusion in the Transatlantic Trade and Investment Partnership would be economically and geo-strategically advantageous for all parties involved.
READ MORE....
Call for participants: 'Turkey in Theory' workshop, U of Arizona, April 2-3, 2015
The new Arizona Center for Turkish Studies invites submissions from PhD students and postdocs for a workshop entitled 'Turkey in Theory'. This ACTS workshop (with domestic US travel, lodging and meals provided) will bring together a small, interdisciplinary group of UA and outside scholars and writers at various stages of their careers, and UA and outside PhD students in humanities, humanities-oriented social science, and art and criticism.
There is an increasing degree of mutual influence among humanities, interpretive social science disciplines, and literary and artistic worlds, and this workshop aims to explore and further these collaborations. A major aim of the workshop is to identify and elaborate emergent themes in scholarship related to Turkey and the Ottoman Empire, with a set of conversations and debates about what is on and over the horizon in Turkey- and Ottoman-related work.
The disciplines are open, however PhD students should be ABD (candidates for PhD), have completed the research for the dissertation and now be in the process of writing their dissertation.
Applicants should submit a paper abstract of 500 words.
Deadline for receipt of materials is February 7, 2015. Submissions should be sent to: bsilver (at) email.arizona.edu
The topics of presentations are open, but this list includes possible themes:
Affect and the political: What does attention to affective layers of analysis bring to our understanding of the nature of politics and pluralism?
Politics of nature: What is changing in how things are defined as ‘natural’ (a landscape feature, a quality of personhood, a species of plant), and in the stakes involved in doing so (e.g. for development).
Materiality and post-agentive analysis: What objects and relationships are rendered visible when we make few assumptions about what or who has agency, and rather pose it as an empirical question about force fields and effects?
Religion and secularism: How are recent developments in religiosity departures from or building on genealogies of secularism in Turkey? What is done explicitly in the name of religion, and what is increasingly done in the name of ‘the family’ in Turkey?
Migration and transnationality: How are transnational Turkish communities and institutions reframing the cultural politics of the country? What methodological and theoretical innovations do we need to develop in order to account for these dimensions?
Science and expertise: What realms of the natural and social worlds are subject to what kinds of scientific authority, and what political and juridical stakes does this have in Turkey?
Gendered identities and masculinites: What theories, vernacular practices, and folk knowledges about gender and masculinity in Turkey could broaden or critically reframe international and Anglophone conceptions?
Activism: How are LGBT, environmentalist, and social justice communities in Turkey mobilizing counternarratives to their Anglophone and West European counterparts?
Translation: Which major literary, documentary, historical, philosophical, and political texts from Turkish and Ottoman history remain untranslated into English and other languages, and what are the epistemological consequences of this gap?
Visual representation and social movements: Why were graffiti and humor such major features of the protests of 2013? What were their themes, with what implications for protest and social movements more broadly?
Trauma and political violence: What are the theoretical possibilities opened up by affect and trauma theory for our understanding of political violence in Turkey?
Embodiment and Sexuality: How do emergent bodily and sexual practices form new publics and intimacies that transcend the established borders and boundaries in Turkey?
Urban transformation and the politics of space: Why have urban transformation projects been at the heart of social movements and protest in recent years?
Media and the politics of history and identity: Why are historical dramas so popular in Turkey, and what cultural politics is this related to? How are ethnic/religious minority identities mediated through cultural production and consumption?
--
Brian Silverstein
Associate Professor, School of Anthropology
Director, Arizona Center for Turkish Studies
Box 210030
University of Arizona
Tucson, AZ 85721-0030
(520) 626-5047 Voice
(520) 621-2088 Fax
http://anthropology.arizona.edu/user/52
http://acts.arizona.edu
There is an increasing degree of mutual influence among humanities, interpretive social science disciplines, and literary and artistic worlds, and this workshop aims to explore and further these collaborations. A major aim of the workshop is to identify and elaborate emergent themes in scholarship related to Turkey and the Ottoman Empire, with a set of conversations and debates about what is on and over the horizon in Turkey- and Ottoman-related work.
The disciplines are open, however PhD students should be ABD (candidates for PhD), have completed the research for the dissertation and now be in the process of writing their dissertation.
Applicants should submit a paper abstract of 500 words.
Deadline for receipt of materials is February 7, 2015. Submissions should be sent to: bsilver (at) email.arizona.edu
The topics of presentations are open, but this list includes possible themes:
Affect and the political: What does attention to affective layers of analysis bring to our understanding of the nature of politics and pluralism?
Politics of nature: What is changing in how things are defined as ‘natural’ (a landscape feature, a quality of personhood, a species of plant), and in the stakes involved in doing so (e.g. for development).
Materiality and post-agentive analysis: What objects and relationships are rendered visible when we make few assumptions about what or who has agency, and rather pose it as an empirical question about force fields and effects?
Religion and secularism: How are recent developments in religiosity departures from or building on genealogies of secularism in Turkey? What is done explicitly in the name of religion, and what is increasingly done in the name of ‘the family’ in Turkey?
Migration and transnationality: How are transnational Turkish communities and institutions reframing the cultural politics of the country? What methodological and theoretical innovations do we need to develop in order to account for these dimensions?
Science and expertise: What realms of the natural and social worlds are subject to what kinds of scientific authority, and what political and juridical stakes does this have in Turkey?
Gendered identities and masculinites: What theories, vernacular practices, and folk knowledges about gender and masculinity in Turkey could broaden or critically reframe international and Anglophone conceptions?
Activism: How are LGBT, environmentalist, and social justice communities in Turkey mobilizing counternarratives to their Anglophone and West European counterparts?
Translation: Which major literary, documentary, historical, philosophical, and political texts from Turkish and Ottoman history remain untranslated into English and other languages, and what are the epistemological consequences of this gap?
Visual representation and social movements: Why were graffiti and humor such major features of the protests of 2013? What were their themes, with what implications for protest and social movements more broadly?
Trauma and political violence: What are the theoretical possibilities opened up by affect and trauma theory for our understanding of political violence in Turkey?
Embodiment and Sexuality: How do emergent bodily and sexual practices form new publics and intimacies that transcend the established borders and boundaries in Turkey?
Urban transformation and the politics of space: Why have urban transformation projects been at the heart of social movements and protest in recent years?
Media and the politics of history and identity: Why are historical dramas so popular in Turkey, and what cultural politics is this related to? How are ethnic/religious minority identities mediated through cultural production and consumption?
--
Brian Silverstein
Associate Professor, School of Anthropology
Director, Arizona Center for Turkish Studies
Box 210030
University of Arizona
Tucson, AZ 85721-0030
(520) 626-5047 Voice
(520) 621-2088 Fax
http://anthropology.arizona.edu/user/52
http://acts.arizona.edu
Wednesday, January 7, 2015
Turkish people’s profile revealed in new survey
Hurriyet - December 7, 2014
A recent survey about the lifestyle and attitudes of Turkish people has
revealed intriguing results, with a large majority of people – 84
percent – saying that the best thing they do to pass the time is
"watching TV." Almost half of respondents admitted that they never do
exercise, even walking.
The survey, which was conducted by the Ipsos KMG Research and Consultancy Company with almost 16,000 people across Turkey and published in daily Posta, also revealed that 96 percent of Turks have never seen an opera or ballet in their lives.
READ MORE....
The survey, which was conducted by the Ipsos KMG Research and Consultancy Company with almost 16,000 people across Turkey and published in daily Posta, also revealed that 96 percent of Turks have never seen an opera or ballet in their lives.
READ MORE....
Tuesday, January 6, 2015
Türkiye’nin 2 temel sorunu: Gerontokrasi (Yaşlıların egemenliği), ve patriyarki (Erkeklerin egemenliği)
Cansu ÇAMLIBEL / Pazartesi Yüz Yüze
Hurriyet - 5 Ocak 2015
Erdemir aslında bir sosyal antropolog. Yüksek lisans eğitimini
Harvard’da ‘Sosyal Antropoloji ve Ortadoğu’ üzerine yapmış. Dolayısıyla
Ortadoğu’yu da yakından tanıyan, takip eden bir akademisyen. Geçen hafta
Ürdün’ün başkenti Amman’da Kudüs Siyasi Çalışmalar Merkezi tarafından
düzenlenen ‘İslamcılar İktidarda’ çalıştayına katıldı. Ak Parti’yi
temsilen Emrullah İşler, HDP’yi temsilen ise Altan Tan da oradalardı.
Amman’dan AK Parti’nin Arap sokağındaki algısına dair taze izlenimlerle
döndü. Yılın soğuk ilk günlerinden birinde Ankara’da buluştuk. Hem Arap
dünyasının hem de CHP’nin hallerini konuştuk.
- Amman’daki çalıştayda neler konuşuldu?
Müslüman Kardeşler’e yakınlığıyla bilinen partilerin iktidara geldiği 5 ülke masaya yatırıldı. Fas, Tunus, Mısır, Irak ve Türkiye örnek vakalardı. Benim açımdan çarpıcı olan şuydu; AKP Türkiye’de kendini muhafazakâr demokrat bir parti olarak sunsa da, Arap dünyasında kendisini destekleyenler de karşı olanlar da AKP’yi Müslüman Kardeşler (İhvan el-Müslimin) partisi olarak görüyor. Eleştirel bakanlar, AKP’nin Türkiye’nin dış politikasını Müslüman Kardeşler eksenine sıkıştırmasını tarihi bir yanlış olarak görüyorlar. Diğer çarpıcı tespitim ise şu; Türkiye bugün artık Katar ve Hamas üçgeninde algılanıyor. Bu da Türkiye’nin artık bölgede eski ağırlığının kalmadığının ve yumuşak gücünü hızla kaybetmekte olduğunun yansıması.
- Diğer ülkelerden katılımcıların AK Parti’yi İhvan hareketinin bir parçası gibi tanımlamasına Emrullah İşler’in bir itirazı oldu mu?
Emrullah Bey, AKP’yi yine bir muhafazakâr demokrat hareket olarak tanımladı, İslamcı bir hareket olmadıklarını ifade etti. Oysa orada AKP’yi destekleyenler de, eleştirenler de AKP’yi İhvancı bir hareket olarak gördüklerini ortaya koydular. Burada şöyle bir özeleştiri yapalım; sosyal demokratlar tarihsel olarak Ortadoğu’daki gelişmeleri çok yakından takip etmediler ve bu bölgede çok büyük bir varlık göstermediler. Bölgeyi homojen olarak gördüler. Oysa ki bölgede çok farklı güçler birbirleriyle mücadele içinde. Türkiye’nin sosyal demokratları mutlaka Ortadoğu ve Kuzey Afrika’daki özgürlükçü ve sosyal demokrat hareketlerle yakınlaşmalı, onlarla ortak mücadele platformları kurmalı. Bunun AKP’nin başını çektiği İhvancı bloğu dengeleyebileceğini düşünüyorum.
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Hurriyet - 5 Ocak 2015
Bursa Milletvekili
Aykan Erdemir, deyim yerindeyse CHP’nin genç yeteneklerinden. Meclis
ortalaması üzerinden düşününce ‘genç’ diyoruz ama kendisi düzeltiyor ’40
yaşımı doldurdum, ben de artık Türkiye’nin yaşlı yüzde 50’sine
katıldım’ diye.
ARAP DÜNYASINA GÖRE AKP İHVANCI BİR PARTİ
- Amman’daki çalıştayda neler konuşuldu?
Müslüman Kardeşler’e yakınlığıyla bilinen partilerin iktidara geldiği 5 ülke masaya yatırıldı. Fas, Tunus, Mısır, Irak ve Türkiye örnek vakalardı. Benim açımdan çarpıcı olan şuydu; AKP Türkiye’de kendini muhafazakâr demokrat bir parti olarak sunsa da, Arap dünyasında kendisini destekleyenler de karşı olanlar da AKP’yi Müslüman Kardeşler (İhvan el-Müslimin) partisi olarak görüyor. Eleştirel bakanlar, AKP’nin Türkiye’nin dış politikasını Müslüman Kardeşler eksenine sıkıştırmasını tarihi bir yanlış olarak görüyorlar. Diğer çarpıcı tespitim ise şu; Türkiye bugün artık Katar ve Hamas üçgeninde algılanıyor. Bu da Türkiye’nin artık bölgede eski ağırlığının kalmadığının ve yumuşak gücünü hızla kaybetmekte olduğunun yansıması.
- Diğer ülkelerden katılımcıların AK Parti’yi İhvan hareketinin bir parçası gibi tanımlamasına Emrullah İşler’in bir itirazı oldu mu?
Emrullah Bey, AKP’yi yine bir muhafazakâr demokrat hareket olarak tanımladı, İslamcı bir hareket olmadıklarını ifade etti. Oysa orada AKP’yi destekleyenler de, eleştirenler de AKP’yi İhvancı bir hareket olarak gördüklerini ortaya koydular. Burada şöyle bir özeleştiri yapalım; sosyal demokratlar tarihsel olarak Ortadoğu’daki gelişmeleri çok yakından takip etmediler ve bu bölgede çok büyük bir varlık göstermediler. Bölgeyi homojen olarak gördüler. Oysa ki bölgede çok farklı güçler birbirleriyle mücadele içinde. Türkiye’nin sosyal demokratları mutlaka Ortadoğu ve Kuzey Afrika’daki özgürlükçü ve sosyal demokrat hareketlerle yakınlaşmalı, onlarla ortak mücadele platformları kurmalı. Bunun AKP’nin başını çektiği İhvancı bloğu dengeleyebileceğini düşünüyorum.
ERDOĞAN ARAP SOKAĞINDA KUTUPLAŞTIRICI BİR FİGÜR
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Full-time Position in Comparative Politics and Turkish Politics - Bilkent University, Ankara
The Department of Political Science and Public Administration at
Bilkent University, Ankara, Turkey invites applications for one
full-time position from scholars specializing in the fields of
Comparative Politics and Turkish Politics who can contribute through
their research, teaching and service to the Department. The search is
open to candidates at any rank. The anticipated starting date is
September 1, 2015. Applicants should hold a Ph.D. in
Political Science or a related field at the time of appointment. They
must have an active, theoretically engaged and methodologically
rigorous research agenda as evidenced by publications, and must be able
to teach graduate and undergraduate courses. The medium of instruction
at Bilkent University is English.
Interested applicants should apply online with the following documents
at: https://stars.bilkent.edu.tr/staffapp/POLS2015
1) Cover letter that includes brief statements of research and teaching,
2) CV,
3) Names and contact information of three referees
4) Two article-length sample publications
Applications will be accepted until February 13, 2015. More information about the Department is available on our website at www.pols.bilkent.edu.tr.
Interested applicants should apply online with the following documents
at: https://stars.bilkent.edu.tr/staffapp/POLS2015
1) Cover letter that includes brief statements of research and teaching,
2) CV,
3) Names and contact information of three referees
4) Two article-length sample publications
Applications will be accepted until February 13, 2015. More information about the Department is available on our website at www.pols.bilkent.edu.tr.
Lecturer in Turkish Language - University of California, Berkeley
The Department of Near Eastern Studies at the
University of California, Berkeley invites applications for a non-tenure
track position as a full-time lecturer in Turkish language. The
appointment is renewable, with the expected start date of July 1, 2015.
Minimum full-time annual salary is $49,012. Salary is
commensurate with education and experience.
Minimum qualifications: The successful candidate must have an M.A. or Ph.D. (or equivalent) in Turkish language, linguistics, applied linguistics, or related field, and experience in teaching Turkish at the college level. S/he must possess native or near-native competence in speaking, listening, writing, and reading Turkish, and must have the capacity to employ up-to-date and effective methods of language pedagogy and testing.
Preferred qualifications: Experience with computer-assisted language learning (CALL) is desirable.
Responsibilities include teaching first-, second-, and third- year Turkish language courses; cooperating with the department’s language coordinators in planning and teaching the department’s Language Pedagogy course for teachers of Near Eastern languages; providing guidance to undergraduates in NES who wish to complete a minor in Turkish; and, if relevant, providing preparatory guidance and materials for Graduate Students Instructors and lecturers teaching Turkish during the summer session.
Applicants should submit the following materials at https://aprecruit.berkeley.edu/apply/JPF00628, before midnight February 16th, 2015: an application letter, a curriculum vitae, and three confidential letters of recommendation. All letters will be treated as confidential per University of California policy and California state law. Please refer potential referees, including when letters are provided via a third party (i.e., dossier service or career center), to the UC Berkeley statement of confidentiality (http://apo.berkeley.edu/evalltr.html) prior to submitting their letters. Applicants should submit a video tape or digital video – via either web link or DVD – of not more than twenty minutes of a recent class taught. (If submitting DVD, it needs to be sent to the Turkish Language Lecturer Search, Department of Near Eastern Studies, 250 Barrows Hall, University of California, Berkeley, CA, 94720-1940). The demonstration video may be from an elementary or intermediate Turkish class, but should not be from the very early first-year Turkish lessons.
Please direct all inquiries to: nes@berkeley.edu.
The University and the Department are interested in candidates who will contribute to diversity and equal opportunity in higher education through their teaching. The University of California is an Equal Opportunity/Affirmative Action employer. All qualified applicants will receive consideration for employment without regard to race, color religion, sex, national origin, disability, age, or protected veteran status. For the complete University of California non-discrimination and affirmative action policy, see: http://policy.ucop.edu/doc/4000376/NondiscrimAffirmAct.
Minimum qualifications: The successful candidate must have an M.A. or Ph.D. (or equivalent) in Turkish language, linguistics, applied linguistics, or related field, and experience in teaching Turkish at the college level. S/he must possess native or near-native competence in speaking, listening, writing, and reading Turkish, and must have the capacity to employ up-to-date and effective methods of language pedagogy and testing.
Preferred qualifications: Experience with computer-assisted language learning (CALL) is desirable.
Responsibilities include teaching first-, second-, and third- year Turkish language courses; cooperating with the department’s language coordinators in planning and teaching the department’s Language Pedagogy course for teachers of Near Eastern languages; providing guidance to undergraduates in NES who wish to complete a minor in Turkish; and, if relevant, providing preparatory guidance and materials for Graduate Students Instructors and lecturers teaching Turkish during the summer session.
Applicants should submit the following materials at https://aprecruit.berkeley.edu/apply/JPF00628, before midnight February 16th, 2015: an application letter, a curriculum vitae, and three confidential letters of recommendation. All letters will be treated as confidential per University of California policy and California state law. Please refer potential referees, including when letters are provided via a third party (i.e., dossier service or career center), to the UC Berkeley statement of confidentiality (http://apo.berkeley.edu/evalltr.html) prior to submitting their letters. Applicants should submit a video tape or digital video – via either web link or DVD – of not more than twenty minutes of a recent class taught. (If submitting DVD, it needs to be sent to the Turkish Language Lecturer Search, Department of Near Eastern Studies, 250 Barrows Hall, University of California, Berkeley, CA, 94720-1940). The demonstration video may be from an elementary or intermediate Turkish class, but should not be from the very early first-year Turkish lessons.
Please direct all inquiries to: nes@berkeley.edu.
The University and the Department are interested in candidates who will contribute to diversity and equal opportunity in higher education through their teaching. The University of California is an Equal Opportunity/Affirmative Action employer. All qualified applicants will receive consideration for employment without regard to race, color religion, sex, national origin, disability, age, or protected veteran status. For the complete University of California non-discrimination and affirmative action policy, see: http://policy.ucop.edu/doc/4000376/NondiscrimAffirmAct.
Monday, January 5, 2015
Master of Arts (M.A.) program in International Relations at Isik University
Dear Colleagues,
We would like to solicit your help in circulating the following call for application to Işık University’s Master of Arts (M.A.) program in International Relations among your colleagues, your students, or anyone who might be interested in the program.
The Department of International Relations at Işık University is pleased to announce its call for applications for the Spring Semester of the 2014/2015 academic year. There are several scholarship opportunities for our M.A. program in International Relations. Scholarships cover 50%, 75% and 100% of the tuition.
Classes are scheduled at evenings or weekends and they are held in our Maslak Campus, conveniently located in the business center of Istanbul and easily accessible by subway. The teaching language is English.
Application deadline: January 16, 2015
Interviews: January 20, 2015
For further information about the program and the application process:
http://www.isikun.edu.tr/en/academic/graduate-school-of-social-sciences/programs/graduate-programs/international-relations/ma-in-international-relations
http://www.isikun.edu.tr/en/basvuru-ve-kabul/lisansustu-programlara-basvuru-ve-kayit/sosyal-bilimler-enstitusu-basvuru-kosullari
For more information:
Assoc. Prof. Rabia Karakaya Polat, rabia@isikun.edu.tr
Değerli öğretim üyeleri,
Bu ilanı çalışma arkadaşlarınıza, öğrencilerinize veya ilgili olabileceğini düşündüğünüz diğer kimselere duyurabilirseniz seviniriz. Işık Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü olarak 2014/2015 Bahar dönemi yüksek lisans programı başvurularını kabul etmeye başladığımızı bildirmek isteriz. Uluslararası İlişkiler yüksek lisans programı, öğrencilere çeşitli burs olanakları (50%, 75% ve 100%) sunmaktadır.
Program dersleri akşam saatleri veya hafta sonları İngilizce olarak İstanbul’un iş merkezi olan ve metro ile rahatça ulaşılabilen Maslak Yerleşkesi’nde yapılmaktadır.
Başvuru için son tarih: 16 Ocak 2015
Mülakatlar: 20 Ocak 2015
Başvuru koşulları ve program ile ilgili daha ayrıntılı bilgi için:
http://www.isikun.edu.tr/akademik/sosyal-bilimleri-enstitusu/programlar/yuksek-lisans/uluslararasi-iliskiler-tezli
http://www.isikun.edu.tr/basvuru-ve-kabul/lisansustu-programlara-basvuru-ve-kayit/sosyal-bilimler-enstitusu-basvuru-kosullari
Daha fazla bilgi için:
Doç. Dr. Rabia Karakaya Polat, rabia@isikun.edu.tr
We would like to solicit your help in circulating the following call for application to Işık University’s Master of Arts (M.A.) program in International Relations among your colleagues, your students, or anyone who might be interested in the program.
The Department of International Relations at Işık University is pleased to announce its call for applications for the Spring Semester of the 2014/2015 academic year. There are several scholarship opportunities for our M.A. program in International Relations. Scholarships cover 50%, 75% and 100% of the tuition.
Classes are scheduled at evenings or weekends and they are held in our Maslak Campus, conveniently located in the business center of Istanbul and easily accessible by subway. The teaching language is English.
Application deadline: January 16, 2015
Interviews: January 20, 2015
For further information about the program and the application process:
http://www.isikun.edu.tr/en/academic/graduate-school-of-social-sciences/programs/graduate-programs/international-relations/ma-in-international-relations
http://www.isikun.edu.tr/en/basvuru-ve-kabul/lisansustu-programlara-basvuru-ve-kayit/sosyal-bilimler-enstitusu-basvuru-kosullari
For more information:
Assoc. Prof. Rabia Karakaya Polat, rabia@isikun.edu.tr
Değerli öğretim üyeleri,
Bu ilanı çalışma arkadaşlarınıza, öğrencilerinize veya ilgili olabileceğini düşündüğünüz diğer kimselere duyurabilirseniz seviniriz. Işık Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü olarak 2014/2015 Bahar dönemi yüksek lisans programı başvurularını kabul etmeye başladığımızı bildirmek isteriz. Uluslararası İlişkiler yüksek lisans programı, öğrencilere çeşitli burs olanakları (50%, 75% ve 100%) sunmaktadır.
Program dersleri akşam saatleri veya hafta sonları İngilizce olarak İstanbul’un iş merkezi olan ve metro ile rahatça ulaşılabilen Maslak Yerleşkesi’nde yapılmaktadır.
Başvuru için son tarih: 16 Ocak 2015
Mülakatlar: 20 Ocak 2015
Başvuru koşulları ve program ile ilgili daha ayrıntılı bilgi için:
http://www.isikun.edu.tr/akademik/sosyal-bilimleri-enstitusu/programlar/yuksek-lisans/uluslararasi-iliskiler-tezli
http://www.isikun.edu.tr/basvuru-ve-kabul/lisansustu-programlara-basvuru-ve-kayit/sosyal-bilimler-enstitusu-basvuru-kosullari
Daha fazla bilgi için:
Doç. Dr. Rabia Karakaya Polat, rabia@isikun.edu.tr
Taylan Kara/Türkiye’de Edebiyat Ödülleri Nasıl Verilir?
Gun Zileli Sayfasi - 6.30.14
Taylan Kara
“Hamdi Koç’un 2014 yılında Orhan Kemal Roman Ödülü’nü almasıyla başlayan bu tartışmada…”
Yazıya böyle başlamak isterdim ama başlayamıyorum.Çünkü Hamdi Koç’un bu ödülü alması hiçbir tartışma yaratmadı.Neredeyse 2 aylık sürede bunu eleştiren sadece 1 (yazıyla bir) yazı gördüm.Bu ödülün jürisi kimlerdir diye merak ederken Türkiye’deki edebiyat ödüllerinin jürileriniinceledim.
En son söyleyeceğimi şimdiden söyleyebilirim:
Türkiye’deki “edebiyat piyasası”, üç beş kişinin mutlak hakimiyeti altındadır. Ödüller veren, şair ve yazarları öne çıkaran kısacası “edebiyat piyasası”nı belirleyen insan sayısı, parmakla sayılacak kadar azdır.
2013 yılında verilen 23 edebiyat ödülünde, birden fazla jüri üyeliği yapmış isimleri incelediğimizde şöyle bir tabloyla karşılaşırız:
Doğan Hızlan: 12 kez
Hilmi Yavuz: 5 kez
Cevat Çapan: 4 kez
Egemen Berköz: 4 kez
Metin Celâl: 4 kez
Refik Durbaş: 4 kez
Cemil Kavukçu, Enver Ercan, Eray Canberk, Faruk Şüyün, Nursel Duruel, Selim İleri, Semih Gümüş, Turgay Fişekçi,Turhan Günay ve Ülkü Tamer isimleri ise 3’er kez ödül jürisinde yer almıştır (1).
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Taylan Kara
“Hamdi Koç’un 2014 yılında Orhan Kemal Roman Ödülü’nü almasıyla başlayan bu tartışmada…”
Yazıya böyle başlamak isterdim ama başlayamıyorum.Çünkü Hamdi Koç’un bu ödülü alması hiçbir tartışma yaratmadı.Neredeyse 2 aylık sürede bunu eleştiren sadece 1 (yazıyla bir) yazı gördüm.Bu ödülün jürisi kimlerdir diye merak ederken Türkiye’deki edebiyat ödüllerinin jürileriniinceledim.
En son söyleyeceğimi şimdiden söyleyebilirim:
Türkiye’deki “edebiyat piyasası”, üç beş kişinin mutlak hakimiyeti altındadır. Ödüller veren, şair ve yazarları öne çıkaran kısacası “edebiyat piyasası”nı belirleyen insan sayısı, parmakla sayılacak kadar azdır.
2013 yılında verilen 23 edebiyat ödülünde, birden fazla jüri üyeliği yapmış isimleri incelediğimizde şöyle bir tabloyla karşılaşırız:
Doğan Hızlan: 12 kez
Hilmi Yavuz: 5 kez
Cevat Çapan: 4 kez
Egemen Berköz: 4 kez
Metin Celâl: 4 kez
Refik Durbaş: 4 kez
Cemil Kavukçu, Enver Ercan, Eray Canberk, Faruk Şüyün, Nursel Duruel, Selim İleri, Semih Gümüş, Turgay Fişekçi,Turhan Günay ve Ülkü Tamer isimleri ise 3’er kez ödül jürisinde yer almıştır (1).
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Protestocu “faşistler” ve “mağdur” savaş kışkırtıcısı Orhan Pamuk (Taylan Kara)
Ilerihaber - 19-12-2014
1. Makatına demir çubuk sokulan ve linç edilerek öldürülen bir devlet başkanını örnek göstererek “Senin ve ailenin sonu böyle olur” demek bir savaş kışkırtıcılığıdır.
2. Orhan Pamuk bir savaş kışkırtıcısıdır.
3. Dünyanın her yerinde savaş kışkırtıcıları, savaş karşıtları tarafından protesto edilir, edilmiştir. Buna şaşıranlara şaşırmalıyız. Kissinger’dan Kommer’e, Hamsun’dan, B.H.Levy’ye, Obama’ya... Protesto edilmek, ne yazık ki savaş kışkırtıcılarının “fıtrat”ında vardır. O kadarını “isteseler de istemeseler de” hoşgöreceklerini ummaktayız!
4. Görmediklerimiz de gördüklerimize dahildir. O.Pamuk sadece gördükleriyle değil görmedikleriyle de bir savaş kışkırtıcısıdır. Suriye'ye bakıp sadece “Esed terörü”nü görmek, ırzına geçilen binlerce kadını, “özgürlükçü” failleri artık bilinen zehirli gazla öldürülen çocukları, kesilen kafaları, dinlerinden dolayı vahşice katledilen sivilleri görmemek bir tercihtir, “görmenin bir biçimi”dir. Kişisel bir tercih olarak Roboski’de öldürülen 17si çocuk 34 insanı, Gezi’yi, vahşice katledilen, gözleri çıkarılan insanları görmemek de bir görme biçimidir. O.Pamuk dünyayı böyle görmektedir; bu sermayenin, küresel kapitalizmin, emperyalizmin, burjuvazinin görüşüdür. O.Pamuk dünyayı bu sınıfların gözünden görmektedir. O.Pamuk’un gözü, bu sınıfın gözüdür.
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
1. Makatına demir çubuk sokulan ve linç edilerek öldürülen bir devlet başkanını örnek göstererek “Senin ve ailenin sonu böyle olur” demek bir savaş kışkırtıcılığıdır.
2. Orhan Pamuk bir savaş kışkırtıcısıdır.
3. Dünyanın her yerinde savaş kışkırtıcıları, savaş karşıtları tarafından protesto edilir, edilmiştir. Buna şaşıranlara şaşırmalıyız. Kissinger’dan Kommer’e, Hamsun’dan, B.H.Levy’ye, Obama’ya... Protesto edilmek, ne yazık ki savaş kışkırtıcılarının “fıtrat”ında vardır. O kadarını “isteseler de istemeseler de” hoşgöreceklerini ummaktayız!
4. Görmediklerimiz de gördüklerimize dahildir. O.Pamuk sadece gördükleriyle değil görmedikleriyle de bir savaş kışkırtıcısıdır. Suriye'ye bakıp sadece “Esed terörü”nü görmek, ırzına geçilen binlerce kadını, “özgürlükçü” failleri artık bilinen zehirli gazla öldürülen çocukları, kesilen kafaları, dinlerinden dolayı vahşice katledilen sivilleri görmemek bir tercihtir, “görmenin bir biçimi”dir. Kişisel bir tercih olarak Roboski’de öldürülen 17si çocuk 34 insanı, Gezi’yi, vahşice katledilen, gözleri çıkarılan insanları görmemek de bir görme biçimidir. O.Pamuk dünyayı böyle görmektedir; bu sermayenin, küresel kapitalizmin, emperyalizmin, burjuvazinin görüşüdür. O.Pamuk dünyayı bu sınıfların gözünden görmektedir. O.Pamuk’un gözü, bu sınıfın gözüdür.
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Sunday, January 4, 2015
Popülist sol nefretin müphem nesnesi: Entelektüel
BARIŞ BÜYÜKOKUTAN and VOLKAN ÇIDAM
Diken - 02/01/2015
Kısa süre önce ikiye ayrılan TKP’nin gençlik kolları, Boğaziçi Üniversitesi’nde kurulan Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Araştırma Merkezi’nin açılış törenine konuşmacı olarak çağrılan Orhan Pamuk’a karşı bir eylem düzenledi. Eylemin haksız ve/ya yanlış olduğunu ve faşizan öğeler taşıdığını savunanlar da ‘ulusal sol’ çevrelerde en ağır küfür olarak addedilen liberallikle suçlandı.
Diken - 02/01/2015
Kısa süre önce ikiye ayrılan TKP’nin gençlik kolları, Boğaziçi Üniversitesi’nde kurulan Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Araştırma Merkezi’nin açılış törenine konuşmacı olarak çağrılan Orhan Pamuk’a karşı bir eylem düzenledi. Eylemin haksız ve/ya yanlış olduğunu ve faşizan öğeler taşıdığını savunanlar da ‘ulusal sol’ çevrelerde en ağır küfür olarak addedilen liberallikle suçlandı.
Orhan Pamuk karşıtlığının birleştirici gücü de eylemin ardından ‘düşman’ cephesinin genişletilmesi de Pamuk’a duyulan ‘yurtsever’
nefret ve tepkinin uzun geçmişi göz önüne alındığında şaşırtıcı
olmaktan uzak: Orhan Pamuk nefreti, bırakın TKP’nin iki varisini, sağ
ile sol arasında bile köprü kurabiliyor.
Yasin Hayal’in ‘Akıllı ol’ tehdidi ile daha Kara Kitap’ın basıldığı dönemde bazı ‘solcu’
edebiyat eleştirmenlerinin yazdıkları arasında kan dondurucu
benzerlikler var. İki tarafta da Orhan Pamuk Batı taklitçiliğiyle,
oryantalizmle, kültür emperyalizmiyle, yerellikten kopuk olmakla ve
2007’de Genelkurmay’ın da ulus adına reddettiği ‘postmodern’likle suçlanabiliyor.
Saturday, January 3, 2015
Pay cuts for Bilkent University scholars who disappoint peers
By Jack Grove
Times Higher Education - 1 January 2015
Pay cuts for Bilkent University scholars who disappoint peers 1 January 2015 | By Jack Grove Private university in Turkey neglects research metrics for external views on academics’ performance
Universities should consider reducing the salaries of academics who fail to impress experts in their discipline, according to a university president who has pioneered the practice.
Abdullah Atalar, the rector of Bilkent University, in Turkey’s capital of Ankara, said that his institution had chosen to ignore research metrics when assessing whether an academic deserved a pay rise or a promotion.
Instead, university leaders would canvass opinion from experts in the academic’s discipline from outside Bilkent about how well an individual scholar had performed in recent years. “We will ask leading universities in the US if they would hire this guy or promote him,” Professor Atalar said. “If they say they would not promote him, then we do not promote him.”
The salaries of senior professors are also contingent on these external views, with Bilkent sometimes lowering pay for underperformance, Professor Atalar added.
READ MORE....
Times Higher Education - 1 January 2015
Pay cuts for Bilkent University scholars who disappoint peers 1 January 2015 | By Jack Grove Private university in Turkey neglects research metrics for external views on academics’ performance
Universities should consider reducing the salaries of academics who fail to impress experts in their discipline, according to a university president who has pioneered the practice.
Abdullah Atalar, the rector of Bilkent University, in Turkey’s capital of Ankara, said that his institution had chosen to ignore research metrics when assessing whether an academic deserved a pay rise or a promotion.
Instead, university leaders would canvass opinion from experts in the academic’s discipline from outside Bilkent about how well an individual scholar had performed in recent years. “We will ask leading universities in the US if they would hire this guy or promote him,” Professor Atalar said. “If they say they would not promote him, then we do not promote him.”
The salaries of senior professors are also contingent on these external views, with Bilkent sometimes lowering pay for underperformance, Professor Atalar added.
READ MORE....
The Market and the Minaret: Turkey in 2014
By Justus Links
LEFTEAST - 31 December 2014
Whether on the road from Istanbul or from Esenboğa Airport, a strange
sight welcomes visitors to the capital of Turkey: an opulent city gate,
dressed up in neo-Ottoman designs, spans the highway through which
vehicles pass on their way to the central city. Reminiscent of
Türkmenbaşı’s gates of Ashkabad, these new monuments testify to the
solidity and whimsy of Mayor Melih Gökçek’s twenty-year reign over
Ankara just as do those gates to that of the natural-gas kingpin over his Central Asian country.
Gökçek has changed the face of Ankara scarcely less than Türkmenbaşı that of Turkmenistan. Removing the classical nude statues from parks in the central city, he turned once-stately Atatürk Boulevard into a highway with tunnels and interchanges. The string of shopping malls lining the main east-west thoroughfare into the city went up on his watch, as did a highway cutting through the campus of Middle East Technical University, whose construction sparked a battle between students and police in which part of the campus was set on fire.
READ MORE....
LEFTEAST - 31 December 2014
Gökçek has changed the face of Ankara scarcely less than Türkmenbaşı that of Turkmenistan. Removing the classical nude statues from parks in the central city, he turned once-stately Atatürk Boulevard into a highway with tunnels and interchanges. The string of shopping malls lining the main east-west thoroughfare into the city went up on his watch, as did a highway cutting through the campus of Middle East Technical University, whose construction sparked a battle between students and police in which part of the campus was set on fire.
READ MORE....
Friday, January 2, 2015
Call for papers: ‘Turkey-Originated Transnational Islamic Movements and Institutions’
9th Pan-European Conference of the European International Studies Association (EISA) (Section on ‘Transnational Religion, Dialogue and Conflict’)
Wednesday 23 - Saturday 26 September 2015, Giardini Naxos, Sicily, Italy, http://www.paneuropeanconference.org/2015/
Convenors: Erdi Özturk, erdiozturk86@gmail.com, and Luca Ozzano, luca.ozzano@unito.it
Prospective participants can propose a paper, by logging in at the address https://www.conftool.pro/paneuropean2015/ and submitting an abstract of up to 200 words by January 15, 2015. Please also send the abstract by mail to the convenors at erdiozturk86@gmail.com and luca.ozzano@unito.it.
Abstract:
It is well known that political theory and practices have often been feeding each other. In other words, there are two ways of interaction between theory and praxis; either there is an existing practise and on its basis a theory is built, or there is a developed theory and the implementation of this theory takes place in life. In this respect, the last two decades of the twentieth century have witnessed the return of religion to the mainstream of political life in an array of settings around the world. Moreover, since almost two decades religion got brought into international relations by transnational actors. Furthermore, not only Christian- and Jewish-oriented, but also Islam-oriented transnational actors are playing a more and more prominent role in word politics. Although they are often seen in a pejorative way, as sources of conflict and violence, they are organising philanthropy, education and inter-cultural dialogue activities and also developing mainly in relation to the role of the diaspora communities. In this context, Turkey has a particularly favourable position among other Muslim-majority countries because of its Western relations, a developing economy, and a relatively high rate of young population. As a consequence, Turkey-originated Turkish Islam is rapidly spreading throughout the globe. This panel aims to discuss the main activities of Turkey originated transnational Islamic actors and movements (such as for example the Hizmet movement of Fethullah Gülen and the Milli Gorus). Moreover, we welcome contributions about the transnational dimension of state institutions, such as the Diyanet.
--
Dr. Luca Ozzano
Assistant Professor of Political Science
University of Turin
Convenor of the SISP Standing Group on 'Religion and Politics'
Dipartimento di Culture, Politica e Societa'
Lungodora Siena 100 - 10153 Torino (Italy)
lucaozzano.altervista.org
Wednesday 23 - Saturday 26 September 2015, Giardini Naxos, Sicily, Italy, http://www.paneuropeanconference.org/2015/
Convenors: Erdi Özturk, erdiozturk86@gmail.com, and Luca Ozzano, luca.ozzano@unito.it
Prospective participants can propose a paper, by logging in at the address https://www.conftool.pro/paneuropean2015/ and submitting an abstract of up to 200 words by January 15, 2015. Please also send the abstract by mail to the convenors at erdiozturk86@gmail.com and luca.ozzano@unito.it.
Abstract:
It is well known that political theory and practices have often been feeding each other. In other words, there are two ways of interaction between theory and praxis; either there is an existing practise and on its basis a theory is built, or there is a developed theory and the implementation of this theory takes place in life. In this respect, the last two decades of the twentieth century have witnessed the return of religion to the mainstream of political life in an array of settings around the world. Moreover, since almost two decades religion got brought into international relations by transnational actors. Furthermore, not only Christian- and Jewish-oriented, but also Islam-oriented transnational actors are playing a more and more prominent role in word politics. Although they are often seen in a pejorative way, as sources of conflict and violence, they are organising philanthropy, education and inter-cultural dialogue activities and also developing mainly in relation to the role of the diaspora communities. In this context, Turkey has a particularly favourable position among other Muslim-majority countries because of its Western relations, a developing economy, and a relatively high rate of young population. As a consequence, Turkey-originated Turkish Islam is rapidly spreading throughout the globe. This panel aims to discuss the main activities of Turkey originated transnational Islamic actors and movements (such as for example the Hizmet movement of Fethullah Gülen and the Milli Gorus). Moreover, we welcome contributions about the transnational dimension of state institutions, such as the Diyanet.
--
Dr. Luca Ozzano
Assistant Professor of Political Science
University of Turin
Convenor of the SISP Standing Group on 'Religion and Politics'
Dipartimento di Culture, Politica e Societa'
Lungodora Siena 100 - 10153 Torino (Italy)
lucaozzano.altervista.org
TÜRKİYE’DE KİMLİKLER, KÜRT SORUNU VE ÇÖZÜM SÜRECİ: KAMUOYUNDAKİ ALGILAR VE TUTUMLAR
Proje Yöneticisi: Prof. Dr. Hakan Yılmaz Boğaziçi
Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü
Web: www.hakanyilmaz.info Email: yilmazh (at) boun.edu.tr Twitter: @yilmaz_hakan
Proje Desteği: Açık Toplum Vakfı ve Boğaziçi Üniversitesi
Kamuoyu Araştırması: Infakto Research
Workshop Danışmanlar: Doç. Dr. Emre Erdoğan, Güçlü Atılgan
Araştırma Asistanları: Mert Koçak, Merve İnce
Kamuoyu Araştırması Tarihi: Nisan - Temmuz 2014
Araştırmanın veri toplama aşaması Nisan - Temmuz 2014 döneminde, seçili illerin kentsel ve kırsal yerleşim birimlerinde gerçekleştirilmiştir.
Araştırmada Türkiye 18 yaş ve üstü nüfusunu temsil eden 2300 kişilik bir örneklem kullanıl mıştır (1500 ulusal + 400 1976 - 1995 doğumlu genç + 400 Kürtçe bilen)
Kürtçe bilenlerin daha ayrıntılı analizini yapabilmek için, örneklemde Kürtçe bilenlerin ağırlığı normal temsili sayıya ek olarak 400 kişi artırılmıştır.
Tüm görüşmeler hanelerde yü z yüze görüşme yöntemi ile gerçekleştirilmiştir.
ARASTIRMAYI INDIRMEK ICIN....
Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü
Web: www.hakanyilmaz.info Email: yilmazh (at) boun.edu.tr Twitter: @yilmaz_hakan
Proje Desteği: Açık Toplum Vakfı ve Boğaziçi Üniversitesi
Kamuoyu Araştırması: Infakto Research
Workshop Danışmanlar: Doç. Dr. Emre Erdoğan, Güçlü Atılgan
Araştırma Asistanları: Mert Koçak, Merve İnce
Kamuoyu Araştırması Tarihi: Nisan - Temmuz 2014
Araştırmanın veri toplama aşaması Nisan - Temmuz 2014 döneminde, seçili illerin kentsel ve kırsal yerleşim birimlerinde gerçekleştirilmiştir.
Araştırmada Türkiye 18 yaş ve üstü nüfusunu temsil eden 2300 kişilik bir örneklem kullanıl mıştır (1500 ulusal + 400 1976 - 1995 doğumlu genç + 400 Kürtçe bilen)
Kürtçe bilenlerin daha ayrıntılı analizini yapabilmek için, örneklemde Kürtçe bilenlerin ağırlığı normal temsili sayıya ek olarak 400 kişi artırılmıştır.
Tüm görüşmeler hanelerde yü z yüze görüşme yöntemi ile gerçekleştirilmiştir.
ARASTIRMAYI INDIRMEK ICIN....
Canakkale Savasi'na Insanca Yaklasim: 'Son Umut'un Acilimi
Cüneyt Akalın
Aydinlik - 02 Ocak 2015 Cuma
Yönetmen Crowe’un Çanakkale filmi Avusturalya’da başlıyor. Çiftçi Connor’un yeraltından bin bir güçlükle su çıkartarak yeşerttiği topraklarda yaşayan karı-kocanın aklının, Çanakkale’ye savaşa gidip dönemeyen üç oğlunun anısı ile içiçeliği, annenin intiharı ile su yüzüne çıkıyor. Baba Connor İstanbul’a gidip binbir güçlükle oğullarının izini sürüyor. Connor ilk büyük sarsıntıyı Çanakkale’de savaşan Hasan binbaşının “o ağustos gecesi Anzak’lar 2.000 kayıp verdi bizim kaybımız ise 7.000” sözleri üzerine yaşıyor. Connor, Hasan binbaşının da yardımı ile iki oğlunun ölmüş olduğunu, birinin esir alınarak Afyon’a sevkedildiğini öğreniyor. Bu süreç içinde işgal İstanbul’unu, kendisi gibi yüreği Çanakkale’de yitirdiklerinin anıları ile yanan Türkleri daha yakından tanıyor. Kendisine “burası bizim vatanımız, sizin (çocuklarınızın) burada ne işiniz vardı” sorusunu soran Türklere yanıt veremiyor. Film, Hasan binbaşının dünyası çevresinde “Kuvvacıları”, İstanbul’daki örgütlenmelerini, oğlunu arayan babanın Afyon yollarında tanık olduğu Yunan mezalimini de ekrana taşıyor.
READ MORE....
Aydinlik - 02 Ocak 2015 Cuma
Yönetmen Crowe’un Çanakkale filmi Avusturalya’da başlıyor. Çiftçi Connor’un yeraltından bin bir güçlükle su çıkartarak yeşerttiği topraklarda yaşayan karı-kocanın aklının, Çanakkale’ye savaşa gidip dönemeyen üç oğlunun anısı ile içiçeliği, annenin intiharı ile su yüzüne çıkıyor. Baba Connor İstanbul’a gidip binbir güçlükle oğullarının izini sürüyor. Connor ilk büyük sarsıntıyı Çanakkale’de savaşan Hasan binbaşının “o ağustos gecesi Anzak’lar 2.000 kayıp verdi bizim kaybımız ise 7.000” sözleri üzerine yaşıyor. Connor, Hasan binbaşının da yardımı ile iki oğlunun ölmüş olduğunu, birinin esir alınarak Afyon’a sevkedildiğini öğreniyor. Bu süreç içinde işgal İstanbul’unu, kendisi gibi yüreği Çanakkale’de yitirdiklerinin anıları ile yanan Türkleri daha yakından tanıyor. Kendisine “burası bizim vatanımız, sizin (çocuklarınızın) burada ne işiniz vardı” sorusunu soran Türklere yanıt veremiyor. Film, Hasan binbaşının dünyası çevresinde “Kuvvacıları”, İstanbul’daki örgütlenmelerini, oğlunu arayan babanın Afyon yollarında tanık olduğu Yunan mezalimini de ekrana taşıyor.
READ MORE....
Thursday, January 1, 2015
The Crossroad of the September 12 th in Turkey-US Relations: What Do American Documents Tell About the Coup?
Türkiye-ABD İlişkilerinin 12 Eylül Kavşağı: Amerikan Belgeleri Darbe Hakkında Ne Anlatıyor?
Mehmet Akif OKUR
Uluslararası Hukuk ve Politika Cilt. 10, Sayı. 40, s. 67-93, 2014©
TURKCE OZET
Türk-Amerikan ilişkileri tarihinin, üzerindeki bilinmezlik perdesi kalk - mamış çok merak edilen problematiklerinden biri, 12 Eylül askeri dar - besiyle dönemin Amerikan yönetimi arasındaki bağlantıdır. Bu çalış - mada, gizlilik derecesine sahip iken daha sonra tasnif dışı bırakılmış Amerikan belgelerine odaklanılarak, şu sorulara cevap aranmaktadır: ABD, darbeyi biliyor muydu? Beyaz Saray, Türkiye’de askerlerin yöne - time el koymalarını nasıl yorumladı? Makalede, mevcut belgelerdeki bilgilerin, Washington’un darbeyi beklediğini, muhtemel aktörlerini ta - nıdığını, ancak çıkarları açısından darbenin gerçekleşmesini tehdit say - madığı için engelleme ihtiyacı duymadığını savunan tezleri desteklediği gösterilmektedir.
The Crossroad of the September 12 th in Turkey-US Relations: What Do American Documents Tell About the Coup?
Mehmet Akif OKUR
ABSTRACT
One of the most controversial issues, which still carry the veil of ob - scurity in Turkish-American relations, is the alleged ties between the September 12, 1980 coup d’etat in Turkey and the Carter administra - tion. In this work, answers to those questions are searched by focusing on declassified American documents: Had the US been aware of the coup d’etat before it occurred? How did the White House interpret the mili - tary takeover in Turkey? In the article, it is showed that White House documents of the time support the thesis that Washington was expecting the coup, and had trusted the actors of it. In addition, because the US had not seen any threat against its interests, it did not act to prevent the military takeover.
MAKALEYI OKUMAK ICIN......
Mehmet Akif OKUR
Uluslararası Hukuk ve Politika Cilt. 10, Sayı. 40, s. 67-93, 2014©
TURKCE OZET
Türk-Amerikan ilişkileri tarihinin, üzerindeki bilinmezlik perdesi kalk - mamış çok merak edilen problematiklerinden biri, 12 Eylül askeri dar - besiyle dönemin Amerikan yönetimi arasındaki bağlantıdır. Bu çalış - mada, gizlilik derecesine sahip iken daha sonra tasnif dışı bırakılmış Amerikan belgelerine odaklanılarak, şu sorulara cevap aranmaktadır: ABD, darbeyi biliyor muydu? Beyaz Saray, Türkiye’de askerlerin yöne - time el koymalarını nasıl yorumladı? Makalede, mevcut belgelerdeki bilgilerin, Washington’un darbeyi beklediğini, muhtemel aktörlerini ta - nıdığını, ancak çıkarları açısından darbenin gerçekleşmesini tehdit say - madığı için engelleme ihtiyacı duymadığını savunan tezleri desteklediği gösterilmektedir.
The Crossroad of the September 12 th in Turkey-US Relations: What Do American Documents Tell About the Coup?
Mehmet Akif OKUR
ABSTRACT
One of the most controversial issues, which still carry the veil of ob - scurity in Turkish-American relations, is the alleged ties between the September 12, 1980 coup d’etat in Turkey and the Carter administra - tion. In this work, answers to those questions are searched by focusing on declassified American documents: Had the US been aware of the coup d’etat before it occurred? How did the White House interpret the mili - tary takeover in Turkey? In the article, it is showed that White House documents of the time support the thesis that Washington was expecting the coup, and had trusted the actors of it. In addition, because the US had not seen any threat against its interests, it did not act to prevent the military takeover.
MAKALEYI OKUMAK ICIN......
Friday, December 26, 2014
Prof. Kara: Ak Parti ve Cemaat, hepimizi aşağıya çekiyor
Ruşen Çakır, Hükümet-Cemaat kavgasını ve siyasal İslam’ın yarınını, Prof. Kara’ya sordu
Haberturk - 26 Aralık 2014 Cuma
Türkiye’de İslamcılık denince akla ilk gelen isim, hiç tartışmasız Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden Prof. İsmail Kara’dır. İlki 1986’da çıkan üç ciltlik “Türkiye’de İslamcılık Düşüncesi” başlıklı antolojinin sahibi olan Prof. Kara ile, AKP hükümeti ve Gülen Cemaati arasındaki çatışmayı konuştuk.
AKP ile Tayyip Erdoğan, cemaatleri kendi şemsiyesi altında toplamak istiyor gibi. Burada bir yenilik söz konusu mu?
Esas itibarıyla yok. Bizi yanıltan şey sayının, talebin, katılımın, hevesin, belki ihtirasın öncekiyle kıyaslanamayacak ölçüde büyümüş olması. Bir de olayın görünürlük kazanması. Çok partili hayata geçişle birlikte 1924-1946 yılları arasında devletten uzak tutulan dini grupların ve cemaatlerin, devletle ilişkilerinin yeniden kurulması söz konusu. Onların farklı yollarla devletin içine doğru çekilmesi hadisesiyle karşı karşıyayız. 1960 ihtilalinin getirdiği düzenlemelerden sonra, önemsediğim bir sıçrama noktası 12 Eylül’dür. 12 Eylül’de devlet, ilk defa aleni olarak Diyanet’i ve ilahiyat fakültelerini de işin içine dahil ederek, cemaatler ve tarikatlarla resmi münasebete geçmeye başladı. Diyanet ve ilahiyat fakülteleri, şimdi büyük ölçüde başka yerde dursalar da, Cemaat’in dinlerarası diyalog toplantılarına, Abant Platformu’na, mübalağalı ve alışılmadık iftarına heves ve iştiyakla katıldılar. Birlikte poz verdiler. Fethullah Hoca hareketinin, ortaya çıkışı değil ama, büyük bir sıçrama yapması da aynı tarihlerdedir. Bu durum diğer cemaatler için de geçerlidir. Elbette bu sadece 12 Eylül ile açıklanamaz, bu toprakların Müslüman tabiatı ve toplumsal hareketliliğiyle de alakalı. Olanı anlamak için, AK Parti-Cemaat ilişkisinin 12 Eylül’den itibaren gelen bu çizgi üzerindeki farklı tarafı nedir, buna bakmak lazım. 12 Eylül’den sonra askeri yönetim, sonra Özal, Demirel, Erdal İnönü, Tansu Çiller, Mesut Yılmaz, Bülent Ecevit, Devlet Bahçeli...
Onlar ne yaptıysa, AKP de aynısını mı yapıyor?
Çizgi kesintisiz devam ediyor, 28 Şubat dahil hiçbir büyük kırılma yok. 12 Eylül’den bu yana Fethullah Hoca Cemaati’nin Emniyet’te, Milli Eğitim Bakanlığı’nda ve yargıdaki ilerleyişi hiç yavaşlamadı, engellenmedi. Yurtdışı teşebbüsleri, iktisadi faaliyetleri, hususen okulları desteklendi. Nerede ise bütün liderler ve devlet kurumları tarafından... Dışardaki okulların desteklenmesi doğru bir tercihti. Hacim ve nicelik olarak büyük bir artış olmakla beraber AK Parti bunu sürdürdü, ileri götürdü, kendi lehine de yönetti. Cemaat da bu süreci çok iyi idare etti ve yönetti. AK Parti şimdi bunun maliyetini ve artırdığı ilişkinin faturasını, kendisine hiç pay ayırmadan başkasına kesiyor. Üstelik dini alan başta olmak üzere, toplumsal bölgelerde yaralar açarak... Bu kötü bir şey.
Bu süreçte dindarlar, Erdoğan ve Gülen’in ikisini birden sevdi...
Maalasef...
Neden maalesef?
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Haberturk - 26 Aralık 2014 Cuma
AKP ile Tayyip Erdoğan, cemaatleri kendi şemsiyesi altında toplamak istiyor gibi. Burada bir yenilik söz konusu mu?
Esas itibarıyla yok. Bizi yanıltan şey sayının, talebin, katılımın, hevesin, belki ihtirasın öncekiyle kıyaslanamayacak ölçüde büyümüş olması. Bir de olayın görünürlük kazanması. Çok partili hayata geçişle birlikte 1924-1946 yılları arasında devletten uzak tutulan dini grupların ve cemaatlerin, devletle ilişkilerinin yeniden kurulması söz konusu. Onların farklı yollarla devletin içine doğru çekilmesi hadisesiyle karşı karşıyayız. 1960 ihtilalinin getirdiği düzenlemelerden sonra, önemsediğim bir sıçrama noktası 12 Eylül’dür. 12 Eylül’de devlet, ilk defa aleni olarak Diyanet’i ve ilahiyat fakültelerini de işin içine dahil ederek, cemaatler ve tarikatlarla resmi münasebete geçmeye başladı. Diyanet ve ilahiyat fakülteleri, şimdi büyük ölçüde başka yerde dursalar da, Cemaat’in dinlerarası diyalog toplantılarına, Abant Platformu’na, mübalağalı ve alışılmadık iftarına heves ve iştiyakla katıldılar. Birlikte poz verdiler. Fethullah Hoca hareketinin, ortaya çıkışı değil ama, büyük bir sıçrama yapması da aynı tarihlerdedir. Bu durum diğer cemaatler için de geçerlidir. Elbette bu sadece 12 Eylül ile açıklanamaz, bu toprakların Müslüman tabiatı ve toplumsal hareketliliğiyle de alakalı. Olanı anlamak için, AK Parti-Cemaat ilişkisinin 12 Eylül’den itibaren gelen bu çizgi üzerindeki farklı tarafı nedir, buna bakmak lazım. 12 Eylül’den sonra askeri yönetim, sonra Özal, Demirel, Erdal İnönü, Tansu Çiller, Mesut Yılmaz, Bülent Ecevit, Devlet Bahçeli...
Onlar ne yaptıysa, AKP de aynısını mı yapıyor?
Çizgi kesintisiz devam ediyor, 28 Şubat dahil hiçbir büyük kırılma yok. 12 Eylül’den bu yana Fethullah Hoca Cemaati’nin Emniyet’te, Milli Eğitim Bakanlığı’nda ve yargıdaki ilerleyişi hiç yavaşlamadı, engellenmedi. Yurtdışı teşebbüsleri, iktisadi faaliyetleri, hususen okulları desteklendi. Nerede ise bütün liderler ve devlet kurumları tarafından... Dışardaki okulların desteklenmesi doğru bir tercihti. Hacim ve nicelik olarak büyük bir artış olmakla beraber AK Parti bunu sürdürdü, ileri götürdü, kendi lehine de yönetti. Cemaat da bu süreci çok iyi idare etti ve yönetti. AK Parti şimdi bunun maliyetini ve artırdığı ilişkinin faturasını, kendisine hiç pay ayırmadan başkasına kesiyor. Üstelik dini alan başta olmak üzere, toplumsal bölgelerde yaralar açarak... Bu kötü bir şey.
Bu süreçte dindarlar, Erdoğan ve Gülen’in ikisini birden sevdi...
Maalasef...
Neden maalesef?
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Tuesday, December 23, 2014
Once upon a time in Kırklareli
Dora NİYEGO
One hundred years ago, 1.300 Jews lived in Kirklareli. Today, there are only three left. Born and raised in Kirklareli, Mrs. Berta Magriso left her hometown after she lost her husband to move in with her children in Istanbul. We spoke with her about the past, the present and her longings...
Şalom Gazetesi - 18 Aralık 2014
Can you tell us about the daily life of the Kirklareli Jewish Community back then and about your own life?
Kirklareli has always been a very modern city. When I was a young girl, I used to ride my bike in the city. We were a modern community, dedicated to our traditions and customs yet we were not devoutly religious. We observed the laws of Kashrut . My father wouldn’t smoke on Shabbat and wouldn’t let anyone in the house light a fire. However, men opened their stores after the Saturday morning prayer.
My father was a devout Jew. He handled the needs of the synagogue. My mother wouldn’t ask me to do chores in the house; I led a pretty comfortable life. But, apparently, when in need people do all sorts of things. When my father’s assistant died, he asked me to help him at the synagogue. I helped him by of sewing shrouds, cleaning Torah Rolls, doing night shifts and taking care of the sick people.
I married a man from Kirklareli. A few more couples also married in Kirklareli. As I recall Alevis, Abravanels and Kanetis were among those couples. Since young people in Kirklareli already knew each other, they would marry someone from Edirne, Corlu or Istanbul. The wedding ceremonies used to take place at Kirklareli Synagogue. Mongers from general society worked at the shops below the synagogue. We had close bonds with the general society, in other words we were completely integrated. But, we were not assimilated. I remember there was only one woman who married someone from another faith. We had many friends from the general society. Our friends and neighbors accepted us as their fellow townsmen. We never experienced religious segregation. We used to visit each other, all the time. They invited us to meetings and get-togethers at Community Center and Officer’s Club. At those meetings and get-togethers, we all sat together and had fun. For many years at the Mothers Association, I worked alongside my friends from the general society. We used to raise money to support students’ education and visit mothers in jail, on Mother’s Day. Since almost all of us knew needlecrafts, we sewed pretty things and sold them at the charity fairs. With the money we raised from those fairs, we supported students living in the Orphanage.
Were young Jews educated at those times? What did men used to do for a living? What did women do in their spare times?
READ MORE....
One hundred years ago, 1.300 Jews lived in Kirklareli. Today, there are only three left. Born and raised in Kirklareli, Mrs. Berta Magriso left her hometown after she lost her husband to move in with her children in Istanbul. We spoke with her about the past, the present and her longings...
Şalom Gazetesi - 18 Aralık 2014
Kirklareli has always been a very modern city. When I was a young girl, I used to ride my bike in the city. We were a modern community, dedicated to our traditions and customs yet we were not devoutly religious. We observed the laws of Kashrut . My father wouldn’t smoke on Shabbat and wouldn’t let anyone in the house light a fire. However, men opened their stores after the Saturday morning prayer.
My father was a devout Jew. He handled the needs of the synagogue. My mother wouldn’t ask me to do chores in the house; I led a pretty comfortable life. But, apparently, when in need people do all sorts of things. When my father’s assistant died, he asked me to help him at the synagogue. I helped him by of sewing shrouds, cleaning Torah Rolls, doing night shifts and taking care of the sick people.
I married a man from Kirklareli. A few more couples also married in Kirklareli. As I recall Alevis, Abravanels and Kanetis were among those couples. Since young people in Kirklareli already knew each other, they would marry someone from Edirne, Corlu or Istanbul. The wedding ceremonies used to take place at Kirklareli Synagogue. Mongers from general society worked at the shops below the synagogue. We had close bonds with the general society, in other words we were completely integrated. But, we were not assimilated. I remember there was only one woman who married someone from another faith. We had many friends from the general society. Our friends and neighbors accepted us as their fellow townsmen. We never experienced religious segregation. We used to visit each other, all the time. They invited us to meetings and get-togethers at Community Center and Officer’s Club. At those meetings and get-togethers, we all sat together and had fun. For many years at the Mothers Association, I worked alongside my friends from the general society. We used to raise money to support students’ education and visit mothers in jail, on Mother’s Day. Since almost all of us knew needlecrafts, we sewed pretty things and sold them at the charity fairs. With the money we raised from those fairs, we supported students living in the Orphanage.
Were young Jews educated at those times? What did men used to do for a living? What did women do in their spare times?
READ MORE....
Monday, December 22, 2014
Lectureship in Turkish @ The Faculty of Humanities, Leiden University Institute for Area Studies
Leiden University invites applications for a fulltime position as
Lecturer in Turkish. Appointment will be fixed-term from August 2015
through July 2017, with the possibility of extensions of up to four
years, and of tenure thereafter. Requirements include an MA degree in
teaching Turkish as a foreign language (TTFL) or equivalent, e.g. Second
Language Acquisition / Foreign Language
Pedagogy with specialization in Turkish; and native proficiency in
Turkish. Proficiency in Ottoman Turkish, the ability to teach content
courses in Middle-Eastern Studies (culture, history, linguistics, modern
society, etc), and a PhD degree in a relevant field may be an
advantage. Leiden University is committed to inclusiveness, diversity,
and equal opportunities. Application must be received by 2 February
2015. Please read the full Call for Applications before submitting your
application.
• A central role in curriculum development;
• Acquisition of external project funding;
• Co-supervision of BA and MA theses, and of PhD research, if applicable;
• Administrative duties;
• Representation of the field to external audiences and media.
• Native proficiency in Turkish. Proficiency in Ottoman Turkish may be an advantage;
• Commitment to and expertise in high-quality, multi-media, multi-mode teaching practice. Work experience at institutions located outside Turkey is an advantage;
• While the position has no research component, a PhD degree in a relevant field may be an advantage;
• While primary duties will lie in language acquisition classes, the ability to teach content courses in Middle-Eastern Studies (culture, history, linguistics, modern society, etc) may be an advantage;
• An excellent command of English. Most MA programs at Leiden University are taught in English, and English may be used in BA teaching as well. If the successful applicant is not Dutch-speaking, s/he is expected to acquire a good command of Dutch within two years from taking up duty, primarily for adminstrative purposes. LIAS will fund her/his enrolment in the University’s Academic Language Center;
• Upon appointment, depending on experience and formal qualifications to date, the lecturer may be required to enter a nationally standardized tertiary teaching skills certification trajectory (BKO or Basis Kwalificatie Onderwijs), successful completion of which is a condition for extensions and tenure.
The Lecturer will hold a position in the Leiden University Institute for Area Studies (LIAS). LIAS is committed to the integration of disciplinary and regional-historical perspectives, on a solid foundation of excellent language skills, and comprises a School of Asian Studies and a School of Middle-Eastern Studies. The Lecturer will teach in Middle-Eastern Studies, International Studies, and other programs and courses as required. There are excellent opportunities for synergy with lecturers in other languages.
Current staff in Middle-Eastern Studies have expertise in the fields of Anthropology, Archaeology, Art & Visual Studies, Economics, Film Studies, History, International Relations, Language Pedagogy, Law, Linguistics, Literature, Material Culture Studies, Performance Studies, Philology, Philosophy, Political Studies, and Religious Studies.
The position has a salary range from € 3.259,- to € 4.462,- per month (pay scale 11), commensurate with qualifications, with additional holiday and end-of-year bonuses. Depending on qualifications, the appointee may start at the appropriate step in scale 10 until s/he fully meets the requirements for scale 11 as specified by the Faculty of Humanities, particularly with regard to teaching skills certification and the number of years of relevant work experience. Candidates from outside the Netherlands may be eligible for a substantial tax break.
Leiden University offers an attractive benefits package with additional holiday (8%) and end-of-year bonuses (8.3%), training and career development and sabbatical leave. Our individual choices model gives you some freedom to assemble your own set of terms and conditions. Candidates from outside the Netherlands may be eligible for a substantial tax break.
Information about the Faculty of Humanities and about Leiden University can be found at www.leiden.edu.
• A CV including education and employment history, publications, and courses taught;
• A letter of motivation including a personal vision of TTFL, and of the role of language in area studies programs such as Middle-Eastern Studies;
• A teaching statement (1 page);
• Two sample course descriptions;
• Names, positions and email addresses of three referees (no reference letters).
http://werkenbij.leidenuniv.nl/vacatures/wetenschappelijke-functies/14-350-vacancy-leiden-university-lectureship-turkish.html
Key responsibilities
• Teaching at undergraduate and graduate levels, in all modalities;• A central role in curriculum development;
• Acquisition of external project funding;
• Co-supervision of BA and MA theses, and of PhD research, if applicable;
• Administrative duties;
• Representation of the field to external audiences and media.
Selection criteria
• An MA degree in teaching Turkish as a foreign language (TTFL) or equivalent, e.g. Applied Linguistics and Foreign Language Pedagogy / Second Language Acquisition with specialization in Turkish. The Lecturer will be expected to critically monitor and use developments in research on TTFL and language pedagogy at large;• Native proficiency in Turkish. Proficiency in Ottoman Turkish may be an advantage;
• Commitment to and expertise in high-quality, multi-media, multi-mode teaching practice. Work experience at institutions located outside Turkey is an advantage;
• While the position has no research component, a PhD degree in a relevant field may be an advantage;
• While primary duties will lie in language acquisition classes, the ability to teach content courses in Middle-Eastern Studies (culture, history, linguistics, modern society, etc) may be an advantage;
• An excellent command of English. Most MA programs at Leiden University are taught in English, and English may be used in BA teaching as well. If the successful applicant is not Dutch-speaking, s/he is expected to acquire a good command of Dutch within two years from taking up duty, primarily for adminstrative purposes. LIAS will fund her/his enrolment in the University’s Academic Language Center;
• Upon appointment, depending on experience and formal qualifications to date, the lecturer may be required to enter a nationally standardized tertiary teaching skills certification trajectory (BKO or Basis Kwalificatie Onderwijs), successful completion of which is a condition for extensions and tenure.
About our organisation
The Faculty of Humanities is an international centre for the study of languages, cultures, arts, and societies worldwide, in their historical contexts from prehistory to the present. We take culture broadly to include religions, philosophies, and worldviews as well as literature art, and technology. We aim to contribute to knowledge, the sustainable well-being of societies, and the understanding of the cognitive, historical, cultural, artistic, and social aspects of human life. In research and teaching, we focus on Dynamics of Diversity, meaning the mobility of people, language, culture, ideas, art, and institutions in a globalizing world, and their interconnectivity through the ages. Our faculty is home to more than 6.000 students and 1.100 staff members. For more information, see http://www.hum.leidenuniv.nl.The Lecturer will hold a position in the Leiden University Institute for Area Studies (LIAS). LIAS is committed to the integration of disciplinary and regional-historical perspectives, on a solid foundation of excellent language skills, and comprises a School of Asian Studies and a School of Middle-Eastern Studies. The Lecturer will teach in Middle-Eastern Studies, International Studies, and other programs and courses as required. There are excellent opportunities for synergy with lecturers in other languages.
Current staff in Middle-Eastern Studies have expertise in the fields of Anthropology, Archaeology, Art & Visual Studies, Economics, Film Studies, History, International Relations, Language Pedagogy, Law, Linguistics, Literature, Material Culture Studies, Performance Studies, Philology, Philosophy, Political Studies, and Religious Studies.
Terms and conditions
We offer a fixed-term position, from August 2015 through July 2017 with the possibility of extensions of up to four years, and of a permanent position thereafter. Leiden University is committed to diversity, inclusiveness, and equal opportunities.The position has a salary range from € 3.259,- to € 4.462,- per month (pay scale 11), commensurate with qualifications, with additional holiday and end-of-year bonuses. Depending on qualifications, the appointee may start at the appropriate step in scale 10 until s/he fully meets the requirements for scale 11 as specified by the Faculty of Humanities, particularly with regard to teaching skills certification and the number of years of relevant work experience. Candidates from outside the Netherlands may be eligible for a substantial tax break.
Leiden University offers an attractive benefits package with additional holiday (8%) and end-of-year bonuses (8.3%), training and career development and sabbatical leave. Our individual choices model gives you some freedom to assemble your own set of terms and conditions. Candidates from outside the Netherlands may be eligible for a substantial tax break.
Information
Queries to Maghiel van Crevel (m.van.crevel@hum.leidenuniv.nl), with cc to Erik-Jan Zürcher (e.j.zurcher@hum.leidenuniv.nl).Information about the Faculty of Humanities and about Leiden University can be found at www.leiden.edu.
Applications
Applications must be received by February 2, 2015. Campus interviews are tentatively planned for mid-March. Applications should be in English, and be submitted to the TTFL Search Committee at vacatureslias@hum.leidenuniv.nl, with the items listed below included in this order in *one* PDF document named ‘FAMILY NAME – Given name – 14-350’:• A CV including education and employment history, publications, and courses taught;
• A letter of motivation including a personal vision of TTFL, and of the role of language in area studies programs such as Middle-Eastern Studies;
• A teaching statement (1 page);
• Two sample course descriptions;
• Names, positions and email addresses of three referees (no reference letters).
http://werkenbij.leidenuniv.nl/vacatures/wetenschappelijke-functies/14-350-vacancy-leiden-university-lectureship-turkish.html
Lecture: The Sociological Transformation of the Nationalist Movement Party (MHP) in Turkey - University of Basel
Date: December 22, 2014
Time: 8:15 AM
Room: Regenzzimmer
The Sociological Transformation of the
Nationalist Movement Party (MHP) in Turkey
Tugrul Keskin
ABSTRACT:
The Milliyetci Hareket Partisi (MHP),
translated as Nationalist Movement Party has played a significant role in
Turkish politics especially from the period 1969 to today, and in that time it
has been able to achieve some measure of popularity, longevity and relevance.
The objective of this article is to examine the historical and political
trajectory of the MHP, and the party’s transformation from an intellectual and
academic movement to a hybrid populist-based political party. The hypothesis of
this article is that once the MHP became engaged in the electoral process, like
many other social and political movements, the group was forced to relinquish
much of its original ideology and move to the center-right. The MHP today is
not a radical or right wing party, but is instead populist and market-oriented.
The second objective of this article is to address the mistake made by Turkish
political analysts and scholars of the MHP, in failing to distinguish between
state-imposed forms of nationalism and civic nationalism. Civic nationalism in
Turkey as represented by groups such as the MHP is a result of, and direct reaction to state-imposed
nationalism. This distinction is critical to understanding the movement. The
final objective of the article is to explore some possibilities regarding the
future trajectory of the movement, given its current political opportunity
structure within Turkish politics.
Sunday, December 21, 2014
‘Yeni Türkiye’nin kanaat teknisyenleri ya da doksozoflar
Geçtiğimiz yüzyılda düzenin tornasından geçen ancak imalat hatası olarak ortaya çıkabilen kamusal aydınların yeniden, aynı mekanizmalarla vücuda gelmesi neredeyse imkansızdır. Bu nedenle yeni kamusal aydın, iradi şekilde tamamen düzenin dışında inşa edilmelidir.
Aytek Soner Alpan
Habersol - Cuma, 19 Aralık 2014
Alev Alatlı’nın edebiyat alanında “layık görüldüğü” Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü’nü alırken yaptığı ve ölçüsüzlüğü oranında kışkırtıcı olan konuşması neticesinde aydın kavramının etrafında dönen bir tartışma ile meşgulüz. Aynı günlerde Yavuz Bingöl’ün “Tayyip fanclub”a üyeliğini açıklaması da bizi ister istemez “aydın kime denir” sorusunun yanıtını aramaya itti. Burada bu sorunun yanıtını vermemiz mümkün değil. Ancak başlangıç noktası teşkil edebilecek kimi gözlemler yapabilir ve buradan aydın sorununa dair bir çıkarımda bulunabiliriz.
Gözlem 1: Çağımız, aydın kaynaklarını kurutan, aydının yaşamasına izin vermeyen bir aydın-kırıcıdır.
Kapitalizm, yani piyasa diktatörlüğü koşullarında entelektüelin hareket alanı ve varlık koşulu giderek ortadan kalkmaktadır. Bunun üç temel sebebinden söz edilebilir:
İlk neden, entelektüel üretim sahasının tamamen piyasa koşullarına tabi olması, ürünün ve bilginin metalaşmasıdır. Geldiğimiz noktada, entelektüelin toplumsal rolünü yerine getirip getirmemesinin temel kriteri piyasada elde ettiği başarı olmuştur. Haklarındaki intihal iddialarına karşı en ufak bir tatmin edici yanıt verememiş ve kitaplarının içerikleri hakkında defaten iplikleri pazara çıkarılmış olan Elif Şafak, Orhan Pamuk gibi “romancılar”ın tedavülde kalabilmelerinin başka açıklaması yoktur.
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Aytek Soner Alpan
Habersol - Cuma, 19 Aralık 2014
Alev Alatlı’nın edebiyat alanında “layık görüldüğü” Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü’nü alırken yaptığı ve ölçüsüzlüğü oranında kışkırtıcı olan konuşması neticesinde aydın kavramının etrafında dönen bir tartışma ile meşgulüz. Aynı günlerde Yavuz Bingöl’ün “Tayyip fanclub”a üyeliğini açıklaması da bizi ister istemez “aydın kime denir” sorusunun yanıtını aramaya itti. Burada bu sorunun yanıtını vermemiz mümkün değil. Ancak başlangıç noktası teşkil edebilecek kimi gözlemler yapabilir ve buradan aydın sorununa dair bir çıkarımda bulunabiliriz.
Gözlem 1: Çağımız, aydın kaynaklarını kurutan, aydının yaşamasına izin vermeyen bir aydın-kırıcıdır.
Kapitalizm, yani piyasa diktatörlüğü koşullarında entelektüelin hareket alanı ve varlık koşulu giderek ortadan kalkmaktadır. Bunun üç temel sebebinden söz edilebilir:
İlk neden, entelektüel üretim sahasının tamamen piyasa koşullarına tabi olması, ürünün ve bilginin metalaşmasıdır. Geldiğimiz noktada, entelektüelin toplumsal rolünü yerine getirip getirmemesinin temel kriteri piyasada elde ettiği başarı olmuştur. Haklarındaki intihal iddialarına karşı en ufak bir tatmin edici yanıt verememiş ve kitaplarının içerikleri hakkında defaten iplikleri pazara çıkarılmış olan Elif Şafak, Orhan Pamuk gibi “romancılar”ın tedavülde kalabilmelerinin başka açıklaması yoktur.
DEVAMINI OKUMAK ICIN.....
Diyanet İşleri Başkanlığı Araştırması: Algılar, Memnuniyet, Beklentiler
Diyanet İşleri Başkanlığı Araştırması: Algılar, Memnuniyet, Beklentiler
Konda
Kasim 2014
Bu raporu buradan indirebilirsiniz......
Konda
Kasim 2014
Bu raporu buradan indirebilirsiniz......
Monday, December 15, 2014
Türk Yahudileri gidiyor mu?
Mois GABAY BOY AYNASI @Moisgabay mois_gabay84@yahoo.com
Bu yazı geniş toplumdan okurlarımız için… (...) "Cemaat genelinde de lise mezunlarının yüzde 37’si bu yıl eğitimine yurtdışındaki üniversitelerde devam etmeyi seçti." (...)
Salom - 10 Aralık 2014
Sevgili kardeşim, şimdi sana anlatacaklarımı dikkatle dinle. Bundan 20 yıl sonrasının İstanbul’unda “Bir zamanlar yüzde 64’ümüz pek istemese de Yahudi komşularımız vardı” dememek için şimdinin cemaat gençlerinin sessiz çığlığına kulak ver. Son zamanlarda sık sık duymaya başladığımız antisemit söylemler, dinimize, kutsalımıza edilen hakaretler bir özürle unutulup gider diye düşünebilirsin, ama birçoğumuz için bu durum hiç bu kadar basit değil. Sözü çok uzatmayacağım, sayısal veriler şimdilerde aksini söylese de sana günlük hayattan somut örnekler vereceğim. Mesela “Yaratıcı ortamda üretken bireyler yetiştiren” sevgili okulumuz mezunlarının bu sene yüzde 10’u, cemaat genelinde de lise mezunlarının yüzde 37’si bu yıl eğitimine yurtdışındaki üniversitelerde devam etmeyi seçti. Yüzde 37’lik oranın yüzde 24’nün Kanada ve Amerika’da eğitimi seçtiği düşünülürse beyin göçünü daha iyi anlayabiliriz. Okulumuz gençlerinde başvuranların çoğunun yurtdışından kabul görse de burada kalmayı tercih etmesi dışında, genelde yüzde 20’lerde kalan yurtdışı eğitim oranının bu yıl neredeyse iki misli arttığını görmekteyiz. Bu gençlerin mevcut ortamda yüzde kaçlık bölümü geri gelecek bunu da zaman gösterir.
READ MORE.....
Bu yazı geniş toplumdan okurlarımız için… (...) "Cemaat genelinde de lise mezunlarının yüzde 37’si bu yıl eğitimine yurtdışındaki üniversitelerde devam etmeyi seçti." (...)
Salom - 10 Aralık 2014
Sevgili kardeşim, şimdi sana anlatacaklarımı dikkatle dinle. Bundan 20 yıl sonrasının İstanbul’unda “Bir zamanlar yüzde 64’ümüz pek istemese de Yahudi komşularımız vardı” dememek için şimdinin cemaat gençlerinin sessiz çığlığına kulak ver. Son zamanlarda sık sık duymaya başladığımız antisemit söylemler, dinimize, kutsalımıza edilen hakaretler bir özürle unutulup gider diye düşünebilirsin, ama birçoğumuz için bu durum hiç bu kadar basit değil. Sözü çok uzatmayacağım, sayısal veriler şimdilerde aksini söylese de sana günlük hayattan somut örnekler vereceğim. Mesela “Yaratıcı ortamda üretken bireyler yetiştiren” sevgili okulumuz mezunlarının bu sene yüzde 10’u, cemaat genelinde de lise mezunlarının yüzde 37’si bu yıl eğitimine yurtdışındaki üniversitelerde devam etmeyi seçti. Yüzde 37’lik oranın yüzde 24’nün Kanada ve Amerika’da eğitimi seçtiği düşünülürse beyin göçünü daha iyi anlayabiliriz. Okulumuz gençlerinde başvuranların çoğunun yurtdışından kabul görse de burada kalmayı tercih etmesi dışında, genelde yüzde 20’lerde kalan yurtdışı eğitim oranının bu yıl neredeyse iki misli arttığını görmekteyiz. Bu gençlerin mevcut ortamda yüzde kaçlık bölümü geri gelecek bunu da zaman gösterir.
READ MORE.....
Köprüaltı Sokağı: Kemancı Belgeseli
Kemancı macerası 1986 yılında Köprüaltı'nda başladı. 1992 yılında Galata
Köprüsü'nün yanmasından sonra, Taksim'e taşınan Kemancı, burada
yıllardır süregelen bir karşı kültürün temellerini attı. Köprüaltındaki
Kemancı 90lı yılların İstanbul'un karşı kültürüne barınak olmuştu. Ve
onun o yıllarının dostları gazeteciler ve sanatçılar hikayelerini
anlatırken, Kemancı'daki sosyal yaşam, anlayış ve sonrasında nasıl
yandığı/yakıldığı soruluyor.
Sunday, December 14, 2014
ULUSLARARASI KENT ARAŞTIRMALARI KONGRESİ, 16-17 Nisan 2015 ESKİŞEHİR
ULUSLARARASI KENT ARAŞTIRMALARI KONGRESİ
GÜNÜMÜZ KENTİNDE SORUNLAR
16-17 Nisan 2015 ESKİŞEHİR
NEDEN KENT ARAŞTIRMALARI KONGRESİ
Türkiye’de kentleşme serüveni
incelendiğinde iç içe geçmiş çapraşık sorunların birbirini takip ettiği
görülecektir. 1950’lere kadar devam eden dönemde modern ulus devleti
inşa çabalarına paralel olarak batı tipi kentleşme göstergelerinin model
alınması ve uygulanmaya çalışılması toplumsal-kültürel çatışmaları da
beraberinde getirmiş ve sürdürülebilir bir kentleşme modeli
yaratamamıştır. Ellili yılları izleyen dönemde yaşanan hızlı sanayileşme
süreci ve kitlesel göç hareketleri ise bir dizi yeni kentsel sorun
ortaya çıkarmıştır. Bu sorunların en başında gecekondulaşma ve plansız
kentleşmeyi sayabiliriz.
Bugün İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Adana ve hatta Diyarbakır başta olmak üzere hızla büyüyen ve metropolleşen pek çok kent altyapı yetersizliklerinden plansız kentleşmeye kadar gündelik yaşamı sekteye uğratan ve zorlaştıran sayısız olumsuzlukla karşı karşıyadır. Sürdürülebilir ve yaşanabilir kentlerin inşası bu sorunların sağlıklı ve kalıcı bir şekilde çözümüne bağlıdır.
Ancak devreden çok sayıda problemin çözümü için iyi niyetle yapılan çalışmaların uzun vadeli bir planlamadan ve projeksiyondan yoksunluğu, Türkiye’deki kentleşmeye dair sorunların çözümünün önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Ayrıca, kentleşmeye dair problemleri sosyolojik boyutu dikkate almadan çözme girişimleri de çözümü imkansızlaştıran bir başka unsurdur.
Anadolu Üniversitesi, İdeal Kent (Kent Araştırmaları Dergisi) ve Kent Araştırmaları Enstitüsü’nün iş birliği ile hazırlıklarını sürdürmekte olduğumuz Kent Araştırmaları Kongresi ile günümüz kentlerinde yaşanmakta olan temel sorunları ve bu sorunlara dair çözüm önerilerini ele almak istiyoruz. Bu doğrultuda katılımınızı ve katkınızı bekliyoruz.
AMAÇ
Kongrenin en temel hedefi günümüzde kent yönetim modellerinin genel hatlarıyla tartışılarak kent yönetimini etkileyen alt başlıklarda en somut ve en acil sorunlara uzun vadeli, sürdürülebilir ve kalıcı çözümler üretmektir. Kent yönetimini etkileyen kavram setinin içerisinde kent planlamasından mimarisine, altyapıdan yerel yönetimlere, kültürden gecekondu bölgelerine, kentsel dönüşümden kentlerin çevre sorunlarına kadar kenti ilgilendiren bütün kavramların kongrede tartışılması hedeflenmektedir.
KONGRE TEMALARI
GÜNÜMÜZ KENTLEŞMESİNDE AKTÖRLER VE DİNAMİKLER
KENTLEŞMEDE TEMEL PROBLEMLER
KENT YÖNETİMİ VE SORUNLAR
MİMARLIK UYGULAMALARI BAĞLAMINDA KENTSEL SORUNLAR
PLANLAMA UYGULAMALARI BAĞLAMINDA KENTSEL SORUNLAR
KENT VE ÇEVRE SORUNLARI
TÜRKİYE’DE KONUT SORUNU VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ
KENTSEL DÖNÜŞÜM POLİTİKALARI
ÇÖKÜNTÜ ALANLARI VE KENTSEL SORUNLAR
ANADOLU'DA KENTLEŞME DENEYİMLERİ
ESKİŞEHİR’DE KENTLEŞME DENEYİMLERİ
ESKİŞEHİR’DE KENT VE SANAYİ İLİŞKİSİ
ESKİŞEHİR'DE KENT, KÜLTÜR VE TARİH İLİŞKİSİ
KONGRENIN SAYFASI ICIN.......
GÜNÜMÜZ KENTİNDE SORUNLAR
16-17 Nisan 2015 ESKİŞEHİR
NEDEN KENT ARAŞTIRMALARI KONGRESİ
Türkiye’de kentleşme serüveni
incelendiğinde iç içe geçmiş çapraşık sorunların birbirini takip ettiği
görülecektir. 1950’lere kadar devam eden dönemde modern ulus devleti
inşa çabalarına paralel olarak batı tipi kentleşme göstergelerinin model
alınması ve uygulanmaya çalışılması toplumsal-kültürel çatışmaları da
beraberinde getirmiş ve sürdürülebilir bir kentleşme modeli
yaratamamıştır. Ellili yılları izleyen dönemde yaşanan hızlı sanayileşme
süreci ve kitlesel göç hareketleri ise bir dizi yeni kentsel sorun
ortaya çıkarmıştır. Bu sorunların en başında gecekondulaşma ve plansız
kentleşmeyi sayabiliriz.Bugün İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Adana ve hatta Diyarbakır başta olmak üzere hızla büyüyen ve metropolleşen pek çok kent altyapı yetersizliklerinden plansız kentleşmeye kadar gündelik yaşamı sekteye uğratan ve zorlaştıran sayısız olumsuzlukla karşı karşıyadır. Sürdürülebilir ve yaşanabilir kentlerin inşası bu sorunların sağlıklı ve kalıcı bir şekilde çözümüne bağlıdır.
Ancak devreden çok sayıda problemin çözümü için iyi niyetle yapılan çalışmaların uzun vadeli bir planlamadan ve projeksiyondan yoksunluğu, Türkiye’deki kentleşmeye dair sorunların çözümünün önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Ayrıca, kentleşmeye dair problemleri sosyolojik boyutu dikkate almadan çözme girişimleri de çözümü imkansızlaştıran bir başka unsurdur.
Anadolu Üniversitesi, İdeal Kent (Kent Araştırmaları Dergisi) ve Kent Araştırmaları Enstitüsü’nün iş birliği ile hazırlıklarını sürdürmekte olduğumuz Kent Araştırmaları Kongresi ile günümüz kentlerinde yaşanmakta olan temel sorunları ve bu sorunlara dair çözüm önerilerini ele almak istiyoruz. Bu doğrultuda katılımınızı ve katkınızı bekliyoruz.
AMAÇ
Kongrenin en temel hedefi günümüzde kent yönetim modellerinin genel hatlarıyla tartışılarak kent yönetimini etkileyen alt başlıklarda en somut ve en acil sorunlara uzun vadeli, sürdürülebilir ve kalıcı çözümler üretmektir. Kent yönetimini etkileyen kavram setinin içerisinde kent planlamasından mimarisine, altyapıdan yerel yönetimlere, kültürden gecekondu bölgelerine, kentsel dönüşümden kentlerin çevre sorunlarına kadar kenti ilgilendiren bütün kavramların kongrede tartışılması hedeflenmektedir.
KONGRE TEMALARI
GÜNÜMÜZ KENTLEŞMESİNDE AKTÖRLER VE DİNAMİKLER
KENTLEŞMEDE TEMEL PROBLEMLER
KENT YÖNETİMİ VE SORUNLAR
MİMARLIK UYGULAMALARI BAĞLAMINDA KENTSEL SORUNLAR
PLANLAMA UYGULAMALARI BAĞLAMINDA KENTSEL SORUNLAR
KENT VE ÇEVRE SORUNLARI
TÜRKİYE’DE KONUT SORUNU VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ
KENTSEL DÖNÜŞÜM POLİTİKALARI
ÇÖKÜNTÜ ALANLARI VE KENTSEL SORUNLAR
ANADOLU'DA KENTLEŞME DENEYİMLERİ
ESKİŞEHİR’DE KENTLEŞME DENEYİMLERİ
ESKİŞEHİR’DE KENT VE SANAYİ İLİŞKİSİ
ESKİŞEHİR'DE KENT, KÜLTÜR VE TARİH İLİŞKİSİ
KONGRENIN SAYFASI ICIN.......
Biri Hegemonya mı Dedi? – Ali Şimşek
Toplumsol - Aralik 13, 2014
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Tanıl Bora, kitapları, derlemeleri,
editörlüğüyle bu ülkenin en sevilen münevverlerindendir istisnasız.
Bora’nın sahip olduğu hale biraz da bu saygı ve sevgidir. Yıllarca
Birikim ve Toplum-Bilim dergisinin dümeninde oldu; akademi ve yayıncılık
dünyası arasındaki kritik köprülerdendi. Hep garantili konular üzerine
çalıştı, 1990’larda milliyetçilik ve ulus devlet, 2000’lerde sol sinizm
ve şimdi fazlasıyla “gözde” orta sınıflar üzerine kalem oynatıyor.
Osmanlıcaya şehla etkileyici Türkçesiyle kendini okutmayı bilen bir
yazardır. Her yazısı dikkatle takip edilir ve konuşulur. Son yazısı da öyle oldu. Birikim dergisinin son sayısında hegemonya üzerine yazdı üstad…
Özetle son yazısında, kendini karşıtına
göre belirleyen bir dilin ve muhalefetin gerilimlerinden söz ediyordu.
Sürekli AKP’yi muhatap alan bir sürecin yoruculuğu. AKP’nin gerilimi
arttıran söylemlerine karşı bir serin durma çağrısı yapıyordu sanki.
Şöyle diyordu Tanıl Bora: “(Kürtaj provokasyonunun aynı zamanda
Roboski’yi unutturmaya, “kadın erkek eşitliği fıtrata aykırı” fetvasının
aynı zamanda Galataport ihalesinin iptal eden yargıyı dönük tehdidi
perdelemeye yaradığına hiç girmiyorum.) Hegemonyayla mücadele, hele
karşı-hegemonya iddiası, bir miktar da iktidar yokmuş gibi
davranabilmeyi gerektirmiyor mu? İktidar var, elbette – hem de nasıl
var! Onu büsbütün unutmaktan söz etmiyorum; unutamayız. Aklımızı,
fikrimizi, düşlerimizi, dilimizi, uğraşımızı, iktidarın markajından
kurtarmaktan söz ediyorum. Kendi sözümüzü kurmaktan… Kendi ağımızı
örmekten… Kendi hikâyemizi yazmaktan…”
Kısaca AKP kendine muhatap kılarak bizi
hegemonyası içine alıyor; arkada başka işleri kolayca çeviriyordu. Bir
tarafıyla hak verilebilir bu saptamalara. Hayat tarzı, laiklik, din
üzerinden bir kıyamet koparmak, örneğin Galataport gibi önemli “maddi”
bir operasyonu gizleyebiliyor.
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Karşı Hegemonya - Deniz Yildirim
Başka Haber Perşembe, Aralık 11, 2014
Dün sabah bilgisayarın başına oturduğumda Tanıl Bora’nın kaleme aldığı Hegemonya başlıklı bir yazıya denk geldim. Yayınlandığı siteye baktım: Birikim; yazarı da Birikim Dergisi Yayın Koordinatörü olunca, saflığıma veriniz; önce umutlandım.
İlk satırlarını okurken şöyle bir beklentiydi benimki: “AKP hegemonyasının en çok da ideolojik düzeyde yeniden üretilmesini sağlayan; ona “statüko, askeri vesayet, merkezin otoriter güçleri” karşısında demokrat ve hatta devrimci roller yükleyen; diktanın böyle inşa edilmesine başından beri ideolojik harç taşıyan bir düşünce odağı olarak bir özeleştiri vermek istedik.” Evet, bu satırları görmek istedim.
Ya da belki şuydu okumak istediğim: “Birikim olarak hegemonya ve AKP hegemonyasının yeniden üretilmesi bahsinde söz üretmeye başlarken önce şunları belirtmeliyiz; 2002’de AKP’nin seçimleri kazanmasından sonra Muhafazakar Demokrat Devrim başlıklı bir sayı yaptık; ilk yıllarında AB özgürlükçülüğü söylemi üzerinden bu hegemonyanın “sol”dan ideolojik gıdasını hiç eksik bırakmadık, solda bu yanılsamaya; AKP hegemonyasına, dikta inşasına giden sürecin “sol”dan meşrulaştırılması görevine esaslı katkı yaptık; bunu da geçtik; 12 Eylül 2010 referandumunda Türkiye’nin burjuva demokratik devrimini tamamlamak üzere olduğu için, “yetmediği için” değil; “devrimci” olduğu için Evet kampanyasında AKP hegemonyasına ideolojik harç sunduk; bu hegemonyanın üretilmesinde; ideolojik olarak tesisinde ciddi payımız, hatamız var” tarzında bir açıklama, özeleştiri bekledim. Saflığıma verin, affedin. Başlık hegemonya, öznesi AKP, yazarı da Birikim Yayın Koordinatörü olunca bir anlık boş bulundum.
DEVAMINI OKUMAK ICIN....
Dün sabah bilgisayarın başına oturduğumda Tanıl Bora’nın kaleme aldığı Hegemonya başlıklı bir yazıya denk geldim. Yayınlandığı siteye baktım: Birikim; yazarı da Birikim Dergisi Yayın Koordinatörü olunca, saflığıma veriniz; önce umutlandım.
İlk satırlarını okurken şöyle bir beklentiydi benimki: “AKP hegemonyasının en çok da ideolojik düzeyde yeniden üretilmesini sağlayan; ona “statüko, askeri vesayet, merkezin otoriter güçleri” karşısında demokrat ve hatta devrimci roller yükleyen; diktanın böyle inşa edilmesine başından beri ideolojik harç taşıyan bir düşünce odağı olarak bir özeleştiri vermek istedik.” Evet, bu satırları görmek istedim.
Ya da belki şuydu okumak istediğim: “Birikim olarak hegemonya ve AKP hegemonyasının yeniden üretilmesi bahsinde söz üretmeye başlarken önce şunları belirtmeliyiz; 2002’de AKP’nin seçimleri kazanmasından sonra Muhafazakar Demokrat Devrim başlıklı bir sayı yaptık; ilk yıllarında AB özgürlükçülüğü söylemi üzerinden bu hegemonyanın “sol”dan ideolojik gıdasını hiç eksik bırakmadık, solda bu yanılsamaya; AKP hegemonyasına, dikta inşasına giden sürecin “sol”dan meşrulaştırılması görevine esaslı katkı yaptık; bunu da geçtik; 12 Eylül 2010 referandumunda Türkiye’nin burjuva demokratik devrimini tamamlamak üzere olduğu için, “yetmediği için” değil; “devrimci” olduğu için Evet kampanyasında AKP hegemonyasına ideolojik harç sunduk; bu hegemonyanın üretilmesinde; ideolojik olarak tesisinde ciddi payımız, hatamız var” tarzında bir açıklama, özeleştiri bekledim. Saflığıma verin, affedin. Başlık hegemonya, öznesi AKP, yazarı da Birikim Yayın Koordinatörü olunca bir anlık boş bulundum.
DEVAMINI OKUMAK ICIN....
Hegemonya - Tanıl Bora
Birikim | 10.12.2014
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Hegemonya kavramını ailecek seviyoruz. Gerçi AKP
iktidarıyla ilgili, hegemonyanın yerini diktatörlüğe bırakma
eğilimlerinden de söz ediliyor. Yersiz de değil bunu tartışmak. Ne
olursa olsun, AKP’nin ‘altın çağında’ elde ettiği hegemonik kazanımları
baki. Ayrıca hegemonik usullerle diktameşrep usullerin harmanını yapmak
da mümkündür. Nasıl derler: “Osmanlı’da oyun çoktur”.
Hegemonya, ağız doldurucu telaffuzuyla da açık
ediyor anlamını: İktidarın her yerde hazır ve nazır olması demek, dip
köşe her yere nüfuzu demek. Kudretli bir hakimiyeti anlatmak üzere
“hegemonya” deniyor genellikle. En meşhuru: Amerikan hegemonyası.
“Küresel hegemonya”… Hegemonya, bu cephesiyle, zihnimizde bir tür
totaliter düzeni canlandırıyor.
Bu kavrama düz anlamının ötesinde bir derinlik
kazandıran Gramsci’de, hegemonyanın, fazladan, rıza üretim kabiliyetiyle
tanımlandığını biliyoruz. Yönetilenlerin, alttakilerin, ezilenlerin de
bir kısmının rızasını kazanmayı başaran bir iktidardır hegemonik
iktidar. Onlar arasında da ittifak bağları kurabilen, onların gönlünü
kazanabilen iktidardır.
Hegemonyanın, doğrudan doğruya bu rıza üretim
kabiliyetiyle ilgili, kolay unutabildiğimiz bir cephesi daha var:
Hasımlarını kendi gündemine tabi kılması, daha vahimi, kendine
benzetmesi. Kendine benzetmekle, üslûbun bulaşmasını kastetmiyorum
sadece. Sadece “sen kimsin!” heyheylerinin, Abdülmucit Keserbiçer
projeciliğinin ‘herkese’ intikalini kastetmiyorum. Asıl mühimi,
hasımlarını, kendi “anti”lerine indirgemesidir. Böylece, onları kendi
akislerine, kendi aksi sedalarına dönüştürmesi…
DEVAMINI OKUMAK ICIN......
Saturday, December 13, 2014
Overturning Ataturk’s legacy
By keeping secularists at bay and riding on his popularity in Turkey’s heartland, President Erdogan is trying his best to shake off Ataturk’s long shadow
Radhika Santhanam
The Hindu - December 13, 2014
There are two sights that the eye grows accustomed to in Istanbul: Turkey’s red flag that flutters just about everywhere and paintings and portraits of the man responsible for this overt display of nationalistic pride, the country’s first President Mustafa Kemal Ataturk.
Turkey is a proud nation and a land of paradoxes — and both for the same reasons. For despite 99 per cent of its population being Muslim, the country has secular credentials; despite society, much like India, being collectivistic and traditional, cities are Westernised and modern, and despite being located near war-torn Iraq and Syria, Turkey is a relatively peaceful bridge between Europe and Asia.
Everywhere we go, Istanbul, Safranbolu or Ankara, the Turks are always ready with a joke or a Bollywood reference when we tell them that we are from India — or what they call “Hindistan.”
“The Turks seem a happy lot,” we tell a cheerful looking tea shop owner in Cappadocia. “Not at all,” he shrugs as he offers us hot salep. “We have lots of problems. And they are only growing.”
The sentiment seems to be shared by other Turks too. Concerns regarding the erosion of secular values by a pro-Islamist government and the inability to fully adjust to modernity can be found in some pockets of the country.
Over the past two months, Recep Tayyip Erdogan, Turkey’s 12th President, has, true to his style, courted more trouble with some controversial statements that point towards a vision far flung from Kemalism — more than ever before.
READ MORE.....
Radhika Santhanam
The Hindu - December 13, 2014
There are two sights that the eye grows accustomed to in Istanbul: Turkey’s red flag that flutters just about everywhere and paintings and portraits of the man responsible for this overt display of nationalistic pride, the country’s first President Mustafa Kemal Ataturk.
Turkey is a proud nation and a land of paradoxes — and both for the same reasons. For despite 99 per cent of its population being Muslim, the country has secular credentials; despite society, much like India, being collectivistic and traditional, cities are Westernised and modern, and despite being located near war-torn Iraq and Syria, Turkey is a relatively peaceful bridge between Europe and Asia.
Everywhere we go, Istanbul, Safranbolu or Ankara, the Turks are always ready with a joke or a Bollywood reference when we tell them that we are from India — or what they call “Hindistan.”
“The Turks seem a happy lot,” we tell a cheerful looking tea shop owner in Cappadocia. “Not at all,” he shrugs as he offers us hot salep. “We have lots of problems. And they are only growing.”
The sentiment seems to be shared by other Turks too. Concerns regarding the erosion of secular values by a pro-Islamist government and the inability to fully adjust to modernity can be found in some pockets of the country.
Over the past two months, Recep Tayyip Erdogan, Turkey’s 12th President, has, true to his style, courted more trouble with some controversial statements that point towards a vision far flung from Kemalism — more than ever before.
READ MORE.....
A New Book: Mormon Missionaries in Ottoman Empire(Osmanlı İmparatorluğu'nda Mormon Misyonerler) - Turkish
Osmanlı İmparatorluğu'nda Mormon Misyonerler
Seçil Karal Akgün
İş Bankası Kültür Yayınları, 2014
Osmanlı ülkesine 16. yüzyılda Avrupa'dan gelmeye başlayan misyoner
gruplarına 19. yüzyıl başlarında önce ABD'li Protestanlar, 1884'te ise
Mormonlar katıldı. Mormonluk ABD'de doğmuş ve gelişmiş bir inançtı.
Hıristiyanlığı yorumlayış biçimlerinden dolayı Mormonlar kendi
ülkelerinde büyük bir var oluş mücadelesi vermişlerdi. İnançlarını
denizaşırı ülkelerde yaymaya çalışırken, İslamiyet'in Mormonluğa benzer
yönleri ve laik olmayan yönetim şekliyle Osmanlı İmparatorluğu'nu çok
çekici buldular. Buraya yerleşme tasarıları yaptılar, 30 yıl boyunca
misyoner gönderdiler.
Ne var ki Mormon misyonerlerin faaliyetleri, ABD yönetiminden destek alan Protestanlarınkinin gölgesinde kaldı. Bekledikleri sonucu alamayan ve nüfuz kuramayan misyonerler faaliyet sahalarından Anadolu'yu çıkarmak zorunda kaldılar. I. Dünya Savaşı başlarken daha başarılı olacaklarını düşündükleri Arap topraklarına göçtüler. Osmanlı, ABD ve Mormon arşiv kaynaklarından yararlanılarak hazırlanan Osmanlı İmparatorluğu'nda Mormon Misyonerler, bu unutulmuş misyoner hareketinin tarihi üzerine Türkiye'de ve dünyada şimdiye dek yapılmış en kapsamlı çalışma.
READ MORE.....
Seçil Karal Akgün
İş Bankası Kültür Yayınları, 2014
Ne var ki Mormon misyonerlerin faaliyetleri, ABD yönetiminden destek alan Protestanlarınkinin gölgesinde kaldı. Bekledikleri sonucu alamayan ve nüfuz kuramayan misyonerler faaliyet sahalarından Anadolu'yu çıkarmak zorunda kaldılar. I. Dünya Savaşı başlarken daha başarılı olacaklarını düşündükleri Arap topraklarına göçtüler. Osmanlı, ABD ve Mormon arşiv kaynaklarından yararlanılarak hazırlanan Osmanlı İmparatorluğu'nda Mormon Misyonerler, bu unutulmuş misyoner hareketinin tarihi üzerine Türkiye'de ve dünyada şimdiye dek yapılmış en kapsamlı çalışma.
READ MORE.....
Tuesday, December 9, 2014
An Interview with Professor Ahmet İçduygu: ‘Transit migrants turning into labor migrants in Turkey’
Barçın Yinanç
Transit migrants are increasingly choosing to stay longer in Turkey and are therefore turning into labor migrants, according to Professor Ahmet İçduygu from Koç University, the head of a think tank on migration issues. ‘The Turkish economy is absorbing labor migrants,’ İçduygu tells the Hürriyet Daily News
Hürriyet Daily News - December/08/2014
Turkey is turning from a transit country for migrants into a migrant-receiving country, according to Professor Ahmet İçduygu, the director of the Migration Research Center at Koç University in Istanbul.
“Transit migrants are increasingly turning into labor migrants,” İçduygu told the Hürriyet Daily News, adding that immigration has so far proven beneficial for the Turkish economy.
Can you give us a very short overview of migration trends in Turkey?
In the early republican period, the international migration flow went hand in hand with the nation-building process, with Turks and Muslims living in the Balkans and the Caucasus encouraged to come to Turkey.
In order to homogenize the population, the 1934 settlement law argued that Turkey should be populated by people of Turkish descent. In the 1960s, Turkey was seen as a country of emigration because of labor migration towards Europe.
Starting in the 1980s, Turkey began to turn into a country of immigration. For the first time in the history of modern Turkey, non-Muslims and non-Turks started to arrive in Turkey, starting with the Russian occupation of Afghanistan and later followed by regime change in Iran. In addition, Iraqis of different ethnic origins fled the Saddam Hussein regime in Iraq, while we had two influxes of Bulgarian Turkish refugees in 1989. In 1991, half a million Kurds from Iraq came, but this was only temporary.
A key change that further made Turkey a country of immigration was the end of the Cold War. Turkey started to receive “suitcase traders,” who in time turned into labor migrants. They started to find employment in prostitution and the entertainment business, as well as in the agriculture, textile, construction industries. So Turkey received different types of migrants: Labor migrants, refugees and transit migrants.
READ MORE.....
Transit migrants are increasingly choosing to stay longer in Turkey and are therefore turning into labor migrants, according to Professor Ahmet İçduygu from Koç University, the head of a think tank on migration issues. ‘The Turkish economy is absorbing labor migrants,’ İçduygu tells the Hürriyet Daily News
Hürriyet Daily News - December/08/2014
Turkey is turning from a transit country for migrants into a migrant-receiving country, according to Professor Ahmet İçduygu, the director of the Migration Research Center at Koç University in Istanbul.
“Transit migrants are increasingly turning into labor migrants,” İçduygu told the Hürriyet Daily News, adding that immigration has so far proven beneficial for the Turkish economy.
Can you give us a very short overview of migration trends in Turkey?
In the early republican period, the international migration flow went hand in hand with the nation-building process, with Turks and Muslims living in the Balkans and the Caucasus encouraged to come to Turkey.
In order to homogenize the population, the 1934 settlement law argued that Turkey should be populated by people of Turkish descent. In the 1960s, Turkey was seen as a country of emigration because of labor migration towards Europe.
Starting in the 1980s, Turkey began to turn into a country of immigration. For the first time in the history of modern Turkey, non-Muslims and non-Turks started to arrive in Turkey, starting with the Russian occupation of Afghanistan and later followed by regime change in Iran. In addition, Iraqis of different ethnic origins fled the Saddam Hussein regime in Iraq, while we had two influxes of Bulgarian Turkish refugees in 1989. In 1991, half a million Kurds from Iraq came, but this was only temporary.
A key change that further made Turkey a country of immigration was the end of the Cold War. Turkey started to receive “suitcase traders,” who in time turned into labor migrants. They started to find employment in prostitution and the entertainment business, as well as in the agriculture, textile, construction industries. So Turkey received different types of migrants: Labor migrants, refugees and transit migrants.
READ MORE.....
Monday, December 8, 2014
LECTURE: “Republic of Turkey Under Siege: Terror, Radical Islam, and Organized Crime” by Kemal Silay
24日 周三：下午或晚上，Kemal Silay讲座：陷入包围中的土耳其共和国：恐怖主义、激进伊斯兰主义和集团犯罪
December 24th,
Wednesday: Lecture by Kemal Silay in the afternoon or in the evening：
“Republic of Turkey Under Siege: Terror, Radical Islam, and
Organized Crime”
Location:
PEKING UNIVERSITY - 5 Yiheyuan Rd, Haidian, Beijing, ChinaLECTURE: The Emergence of Uyghur Nationalism in the Context of American Hegemony and Turkish Nationalism By Tugrul Keskin
THE EMERGENCE OF MODERN UYGHUR NATIONALISM IN THE CONTEXT OF AMERICAN HEGEMONY AND TURKISH NATIONALISM
DECEMBER 18, 2014
DECEMBER 18, 2014
晚上，Tugrul Keskin讲座：
Lecture by Tugrul Keskin in the evening
Location:
PEKING UNIVERSITY - 5 Yiheyuan Rd, Haidian, Beijing, China
Sunday, December 7, 2014
Cavit Orhan Tütengil: A Turkish Sociologist - (1921 – December 7, 1979)
BIBLIOGRAPHY:
- Köy Enstitüsü Üzerine Düşünceler (Opinions on Village Institutes) (1948)
- Ziya Gökalp Bibliyoğrafisi (Bibliography of Ziya Gökalp) (1949)
- Prens Sebahattin (Prince Sebahattin) (1954)
- Montesquieu'nün Siyasi ve İktisadi Fikirleri (Political and Economic Opinions of Montesquieu) (1954)
- Ziya Gökalp Üzerine Notlar (Notes on Ziya Gökalp) (1956)
- İçtimai ve İktisadi Bakımdan Türkiye'nin Kara Yolları (Highways of Turkey in Sociological and Economical Perspective) (1961)
- Köyden Şehire Göç Meselesi (Migration From Rural to Urban) (1963)
- Dr. Rıza Nur Üzerine (On Dr. Rıza Nur) (1965)
- Diyarbakır Basını ve Bölge Gazeteciliğimiz (Press in Diyarbakır and Regional Journalism) (1966)
- Azgelişmiş Ülkelerin Toplumsal Yapısı (Sociological Structure of Underdeveloped Countries) (1966)
- Köy Sorunu ve Gençlik (Rural Problem and Youth) (1967)
- Ağrı Dağındaki Horoz (The Cock on Mount Ararat) (1968)
- İngiltere'de Türk Gazetecilği (Turkish Journalism in England) (1969)
- Türkiye'de Köy Sorunu (Rural Problem in Turkey) (1969)
- Sosyalbilimlerde Araştırma ve Metod (Research and Methodology in Sociology) (1969)
- Azgelişmenin Sosyolojisi (Sociology of Underdevelopment) (1970)
- 100 Soruda Kırsal Türkiye'nin Yapısı (Structure of Rural Turkey in 100 Questions) (1975)
- Temeldeki Çatlak (Crack in the Base) (1975)
- Atatürkü Anlamak ve Tamamlamak (To Understand and Accomplish Atatürk) (1975)
- Prens Lütfullah Dosyası (Prince Lütfullah File) (together with Vedat Günyol) (1977)
Saturday, December 6, 2014
Bir çınarı kaybettik: Rasih Nuri İleri hayatını kaybetti
1942 yılından bu yana Türkiye Komünist Partisi üyesi olan Rasih Nuri İleri hayatını kaybetti.
Sol Haber - Cumartesi, 06 Aralık
Rasih Nuri İleri bu sabah saatlerinde evinde hayatını kaybetti.
Rasih Nuri İleri kimdir?
1920 yılında babasının Mustafa Kemal’in özel temsilcisi olarak bulunduğu Cenevre’de doğdu. Tahsilini, Galatasaray, Haydarpaşa ve Fen Fakültesi’nde yaptı. 1939 yılında üniversitede militanlığına başladığı TKP’ye 1942’de Ferit Kalmuk tarafından kaydedildi. 1946’da Dr. Şefik Hüsnü’nün kurduğu TSEKP’nin yan kuruluşu olan sendikalarda çalıştı. Adana Sendikalar Birliği’ni kurdu. 1948’de Yedek Subay okulundan çavuş çıkartıldı. 1962’de TİP’e kaydoldu, 1. Kongre’de Merkez Komite üyesi oldu. Aralık 1967’de partiden ihraç edildi. 1968’de Milli Demokratik Devrim Derneği kurucusu ve Genel Sekreter Yardımcısı oldu.
Mart 1970’de kurulan İstanbul İşçi Birliği Genel Başkanı oldu. 1973’de Haziran Hareketi gizli örgütü 1 numaralı sanığı olarak yargılandı, beraat etti. 1977’de İkinci TİP’e kaydoldu. Haziran 1990’da TBKP kurucusu ve Merkez Komitesi üyesi oldu. Ocak 1992’de Boz Mehmet ve Şahap Bakırsan’la Genel Merkez’in sağ sapması üzerine istifa etti. 1992’de SBP’ye girdi. Büyük Kongre’de MK’ya seçildi.
READ MORE....
Sol Haber - Cumartesi, 06 Aralık
Rasih Nuri İleri kimdir?
1920 yılında babasının Mustafa Kemal’in özel temsilcisi olarak bulunduğu Cenevre’de doğdu. Tahsilini, Galatasaray, Haydarpaşa ve Fen Fakültesi’nde yaptı. 1939 yılında üniversitede militanlığına başladığı TKP’ye 1942’de Ferit Kalmuk tarafından kaydedildi. 1946’da Dr. Şefik Hüsnü’nün kurduğu TSEKP’nin yan kuruluşu olan sendikalarda çalıştı. Adana Sendikalar Birliği’ni kurdu. 1948’de Yedek Subay okulundan çavuş çıkartıldı. 1962’de TİP’e kaydoldu, 1. Kongre’de Merkez Komite üyesi oldu. Aralık 1967’de partiden ihraç edildi. 1968’de Milli Demokratik Devrim Derneği kurucusu ve Genel Sekreter Yardımcısı oldu.
Mart 1970’de kurulan İstanbul İşçi Birliği Genel Başkanı oldu. 1973’de Haziran Hareketi gizli örgütü 1 numaralı sanığı olarak yargılandı, beraat etti. 1977’de İkinci TİP’e kaydoldu. Haziran 1990’da TBKP kurucusu ve Merkez Komitesi üyesi oldu. Ocak 1992’de Boz Mehmet ve Şahap Bakırsan’la Genel Merkez’in sağ sapması üzerine istifa etti. 1992’de SBP’ye girdi. Büyük Kongre’de MK’ya seçildi.
READ MORE....
Tuesday, December 2, 2014
Opportunity in Master and PhD study in Bilkent University History Department
Bilkent University History Department Graduate Study application on Ottoman History, European History and American History for 2014-2015 Spring Term will be accepted until January 9th, 2015. Oral interviews will take place on January 14th, 2015. Bilkent University History Department provides tuition grant, accommodation in the dorms (students from outside of Ankara) and monthly financial aid for accepted students.
For detailed information about the program and admission requirements go to:
http://history.bilkent.edu.tr/index_files/AdmissionAndApplication.htm
The necessary documents:
http://www.bilkent.edu.tr/bilkent/academic/graduate/gra-appform.html
Contact with departmental secretary Ece Türk for any questions, eceturk (at) bilkent.edu.tr
For detailed information about the program and admission requirements go to:
http://history.bilkent.edu.tr/index_files/AdmissionAndApplication.htm
The necessary documents:
http://www.bilkent.edu.tr/bilkent/academic/graduate/gra-appform.html
Contact with departmental secretary Ece Türk for any questions, eceturk (at) bilkent.edu.tr
Monday, December 1, 2014
The Vortex A Turkish city on the frontier of Syria’s war.
By Robin Wright
The New Yorker - December 8, 2014 Issue
Gaziantep, a city in southern Turkey some forty miles from the Syrian border, has become a bustling hub at the center of the Middle East’s latest conflict. It’s a destination for spies and refugees, insurgent fighters and rebel leaders, foreign-aid workers and covert jihadists—all enmeshed in Syria’s multisided war.
I recently drove to one of Gaziantep’s upscale neighborhoods, an area of pastel apartment blocks with balconies, and took pictures of American Patriot-missile batteries on a nearby hillside. They were pointed at Syria. The missiles were deployed, last year, to defend against Scuds fired at rebel militias by the government of Bashar al-Assad. (Several Scuds had struck close to the border, and occasional artillery shells landed in Turkey.) Now the fighters of the Islamic State in Iraq and al-Sham, a.k.a. ISIS or ISIL, are also just across the border, less than an hour away. During an inspection visit in October, NATO’s Secretary-General, Jens Stoltenberg, told American troops manning the missiles, “Your mission is more important than ever.”
Until this summer, when ISIS began seizing large portions of Syria and Iraq, Gaziantep—or Antep, as the locals call it—was best known for its baklava. The city’s 1.5 million inhabitants have thrived as Turkey’s economic boom during the past decade brought rapid development to the Anatolian hinterlands. The Forum Mall, which opened last year, has a Popeyes, an Arby’s, a KFC, a McDonald’s, a Burger King, and a Starbucks. In October, “Fury,” with Brad Pitt, played at the cinema. I watched a red Lamborghini as it roared down a wide boulevard.
READ MORE....
The New Yorker - December 8, 2014 Issue
Gaziantep, a city in southern Turkey some forty miles from the Syrian border, has become a bustling hub at the center of the Middle East’s latest conflict. It’s a destination for spies and refugees, insurgent fighters and rebel leaders, foreign-aid workers and covert jihadists—all enmeshed in Syria’s multisided war.
I recently drove to one of Gaziantep’s upscale neighborhoods, an area of pastel apartment blocks with balconies, and took pictures of American Patriot-missile batteries on a nearby hillside. They were pointed at Syria. The missiles were deployed, last year, to defend against Scuds fired at rebel militias by the government of Bashar al-Assad. (Several Scuds had struck close to the border, and occasional artillery shells landed in Turkey.) Now the fighters of the Islamic State in Iraq and al-Sham, a.k.a. ISIS or ISIL, are also just across the border, less than an hour away. During an inspection visit in October, NATO’s Secretary-General, Jens Stoltenberg, told American troops manning the missiles, “Your mission is more important than ever.”
Until this summer, when ISIS began seizing large portions of Syria and Iraq, Gaziantep—or Antep, as the locals call it—was best known for its baklava. The city’s 1.5 million inhabitants have thrived as Turkey’s economic boom during the past decade brought rapid development to the Anatolian hinterlands. The Forum Mall, which opened last year, has a Popeyes, an Arby’s, a KFC, a McDonald’s, a Burger King, and a Starbucks. In October, “Fury,” with Brad Pitt, played at the cinema. I watched a red Lamborghini as it roared down a wide boulevard.
READ MORE....
Subscribe to:
Posts (Atom)